Dagboek Harold Nicolson

Dagboekfragment: Het lijkt wel een luchtalarm. Wat?! Het ís een luchtalarm

Erik van den Berg deelt dagelijks een opmerkelijk fragment uit zijn verzameling historische dagboeken.

Londen, 3 september 1939

Om tien over half 12 besluiten we te voet naar het Lagerhuis te gaan. Ik loop voorop met Leo Amery, Anthony en Duff Cooper volgen. We hebben net Queen Anne’s Gate 28 verlaten, als er een sirene begint te loeien. Amery zegt: ‘Dat zouden ze niet moeten doen, na wat we op de radio hebben gehoord. De mensen zullen denken dat het luchtalarm is.’

Hij heeft het nauwelijks gezegd of een tweede sirene volgt. ‘Mijn God’, zeg ik, ‘het is een luchtalarm.’ Desirenens loeien nu aan alle kanten en politieagenten maken zwaaiende gebaren naar ons. Op dat moment komt Edward Spears langs in zijn auto. We kruipen erin. Ik zit op de knie van Avery en Eden op die van mij.

We komen op Parliament Square. Als we het plein oprijden, wijkt de menigte die voor de hekken staat uiteen als een vlucht duiven. We stappen uit en gaan vlug, maar niet zonder waardigheid, het Lagerhuis binnen. Daar staan politieagenten met helmen op, die zeggen dat we naar de schuilkelder moeten.

Het is bloedheet. Niemand weet of de luchtaanval nu over is of niet, maar om 12 uur keren we terug naar de Kamer. De sirenen blijven loeien onder het debat. Dan geven ze het signaal ‘alles veilig’. We horen naderhand dat het hele luchtalarm bij vergissing is gegeven. Het was een verdwaalde vrolijke piloot (zeer dronken) die terugkeerde van Le Touquet.

Harold Nicolson (1886-1968), Engelse schrijver en politicus. Ingekort fragment uit Michel van der Plas: En af en toe een salvo. Ambo, 1978.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.