DagboekAstrid Holleeder (1965)

Dagboekfragment: De ex van Willem Holleeder wil geen hulp

Erik van den Berg deelt dagelijks een opmerkelijk fragment uit zijn verzameling historische dagboeken.

Amsterdam, 27 maart 2017

Nog steeds gaat Sandra elke dag naar haar werk. Meestal begint ze om 08.30 uur, is ze de eerste en opent de zaak. Terwijl het rolluik tergend langzaam omhoog kruipt, staat ze gespannen om zich heen te kijken. Elke auto, ­motor en scooter houdt ze nauwlettend in de gaten, tot het rolluik eindelijk open is en ze naar binnen kan.

Het voelt prettiger binnen te zijn dan buiten, maar veel verschil maakt het niet voor iemand die kwaad in de zin heeft. Het is een winkel, de deur is altijd open en via het enorme etalageraam kun je Sandra eenvoudig in de ­gaten houden. Even naar binnen, op het doel af, terug op de motor, scooter of in de auto en weg zijn ze.

Erin en eruit, zou Wim zeggen.

Bovenop de stress daar als een schietschijf te zitten, komt de stress om elke dag met collega’s om te moeten gaan die haar liever zien gaan dan komen.

‘Laat ik je helpen’, vraag ik haar. ‘Ik heb genoeg verdiend voor ons allebei.’

‘Absoluut niet.’

‘Waarom niet? Ik heb net betaald gekregen. Ik kan het nu doen.’

‘Nee, ik wil niet afhankelijk zijn van jou.’

‘Maar dat ben je niet.’

‘Zo voel ik het wel. Dus hou erover op. Ik wil het niet.’

Sandra liet me haar niet helpen, het enige wat ik kan doen is haar situatie aankaarten bij justitie. Maar ze doen niets.

Astrid Holleeder (1965). Ingekort fragment uit Dagboek van een ­getuige. Lebowski, 2017.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden