Dagboek Dervla Murphy (1931)

Dagboekfragment: Afghanen leven zonder de tirannie van de klok

Een bus in Afghanistan, rond 1970. Beeld Getty Images

Doab, 25 april 1963

Om 7 uur ’s ochtends kwam de politieman zeggen dat de bus naar Bolola om 8 uur zou vertrekken. Nu ben ik lang genoeg in Afghanistan om te weten wat dat betekent, dus wandelde ik om half tien naar het dorp, waar ik thee dronk in de zon en het gewemel voor de bazaar bekeek, tot om kwart over 12 de bus arriveerde.

In deze streken vertrekt een bus pas als hij is volgepropt met het dubbele aantal passagiers waarop hij is berekend. Als er nog één bij kan, wacht hij zo nodig uren tot die ene passagier is gevonden, terwijl de bacha midden op straat gaat staan en luidkeels de eindbestemming van de bus verkondigt.

Aangezien Afghanen weinig om tijd malen (de meesten weten niet hoe oud ze zijn) hoeft het niet te verrassen dat iedere passagier komt als het hem schikt, zodat het wel zes uur kan duren voor de bus vol is.

Over afstanden wordt op vergelijkbare wijze gedacht: een chauffeur die elke week van Kabul naar Mazar rijdt, heeft geen idee hoe ver het precies is, hij weet alleen dat als hij maar lang genoeg doorrijdt hij er op een dag aankomst, zo Allah het wil. Na een leven onder de tirannie van de klok vind ik dat een verademing.

De winter is hier zo streng, dat er aardappels noch groenten worden geteeld en de weidegrond is zo kaal dat geen koe, schaap of geit melk of kaas oplevert. Ondertussen leven de mensen op thee, eieren en droog brood.

Dervla Murphy (1931), Ierse reisjournaliste. Ingekort fragment uit Full Tilt – Dunkirk to Delhi by Bicycle. John Murray; 1965.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.