Cypress Hill was klaar voor 'volgende stap'

Hiphopgroep kiest voor heavy gitaren, in het spoor van Rage Against The Machine. 'Het klinkt geweldig'...

Zijn brede armen zijn bedekt met tatoeages, een aantal ervan verworven in Amsterdam, al jaren zijn favoriete stad. Cypress Hill-frontman B-Real, een uit de kluiten gewassen latino rapper, zit onderuit gezakt op een grote bank in zijn hotelkamer. Een zojuist opgestoken joint geeft hij door aan percussionist Bobo. Diens halfgeloken oogopslag doet vermoeden dat hij permanent stoned is.

Zo ongeveer elke Amerikaanse rapgroep neemt het ervan in Amsterdam, de stad waar nu eenmaal alles mag, maar Cypress Hill spant de kroon. Het kwartet (B-Real, Sen Dog, Bobo en DJ Muggs) heeft zich in zijn tienjarige bestaan opgeworpen als een ware ambassadeur van de cannabis. Op elk van de vijf albums die de groep tot nu toe maakte (tezamen zo'n twaalf miljoen verkochte exemplaren), is er wel een song gewijd aan hun favoriete tijdverdrijf. I Wanna Get High, UltravioletDreams (een lofzang op hun favoriete weed), en Can I Get a Hit - een grappige tekst over de etiquette van de roker: een joint moet je delen met anderen.

Deze track staat op het vorige maand verschenen dubbelalbum Skull & Bones, dat het goed doet in de internationale hitlijsten. Dat moet een zucht van verlichting hebben veroorzaakt in het Cypress Hill-kamp; de groep heeft een muzikale koers ingezet waarvan het maar afwachten was of die zou worden geaccepteerd in de hiphopwereld.

Skull bevat het soort hardcore hiphop waarmee de groep bekend werd, maar met de tweede Bones-cd presenteert Cypress Hill zich met denderende beats en heavy gitaren. Hier komt het geluid van de groep dicht in de buurt van de immens populaire rap/rockband Rage Against The Machine. B-Real: 'We hebben altijd van die rocksound gehouden, en er ook al eerder mee geëxperimenteerd. Maar nu was het tijd voor een volgende stap.'

B-Real herinnert zich een festival in Spanje, waar zijn groep hoofdact was, en moest optreden na Rage Against The Machine. 'Rage had zoveel power en zoveel impact. We hielden ons hart vast, dachten dat we daar nooit overheen konden komen.' Het liep goed af, grinnikt hij, maar vanaf dat moment speelde Cypress Hill wel met de mogelijkheid zelf ook met zulke muzikale wapens aan te treden. 'Daarom staan we nu zelf ook zo op het podium. Met Bobo op drums in plaats van percussie en een extra bassist en gitarist. Het klinkt geweldig.'

B-Real (echte naam Louis Freese) groeide op in Los Angeles, en kwam al op jonge leeftijd terecht in de wereld van elkaar bestrijdende gangs, waar harddrugs, en met name crack, de dienst uitmaken. 'Dan besef je pas hoe onschuldig het roken van een jointje is.'

Tussen de tatoeages op zijn handen moeten ergens de letters NF verscholen zijn: de initialen van de Neigbourhood Family, de South Central Blood-gang. Hij was een wild young man. 'Altijd ruzie met mijn vader. Toen mijn ouders later scheidden, ben ik door mijn moeder opgevoed, maar die kon me met geen mogelijkheid aan.'

Freese praat als iemand die zojuist een zware verkoudheid heeft opgelopen, maar waarschijnlijk klinkt hij altijd zo. Zijn scherpe, nasale raps zijn een van de belangrijkste herkenningspunten in de Cypress Hill-sound. Maar ook verder onderscheidt de groep zich van het gros van de hiphop-acts, als een van de zeldzame latino rapgroepen. B-Real: 'We zijn trots op onze afkomst. Daarom namen we vorig jaar een Spaanstalige album op: Los Grandes Exitos en Espanol.' Het was een presentje voor hun latino-aanhang. 'Die is altijd al groot geweest, zelfs in de tijd dat ik nog een shitty rapper was.'

Hij kon er niet veel van, in die eerste jaren, bekent hij. Dat was de reden dat hij in 1988 een eerste aanbod van de bevriende Sen Dog afwees toe te treden tot het juist opgerichte Cypress Hill - genoemd naar de Cypress Avenue die South Central L.A. doorkruist. 'Ik had de moed eigenlijk al opgegeven dat het wat zou kunnen worden met de muziek.'

Maar toen hij met een kogelwond, die een van zijn longen had doorboord, in het Martin Luther King-ziekenhuis terechtkwam, besloot de jonge Louis Freese dat het tijd was de zaken anders aan te pakken. Het gangsterleven zou zijn dood zijn geworden, zegt hij nu.

Nog een geluk dat hij genoeg talent bleek te hebben als rapper en tekstschrijver. Maar de bescheiden B-Real denkt dat het eerder andersom is. 'Mijn grootste talent is dat ik op de juiste momenten geluk heb.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden