gamerecensieCyberpunk 2077

Cyberpunk 2077 biedt een troosteloze toestand in oogverblindende verpakking – mét mankementen ★★★☆☆

Een keer rustig eten is er zelden bij in Cyberpunk 2077, de nieuwe game van CD Project. Beeld CD Project
Een keer rustig eten is er zelden bij in Cyberpunk 2077, de nieuwe game van CD Project.Beeld CD Project

Op internet regent het tienen en negens voor Cyberpunk 2077, de nieuwe ambitieuze game waar de Poolse studio CD Project acht jaar noeste arbeid in heeft zitten. In het spel regent het bugs en xenofobe clichés.

2077 is geen jaar om naar uit te kijken. Tegen die tijd leven we in een soort mengsel van Las Vegas en Bombay – neonglittergevels en anarchistische armoede op straat. Zelf zijn we een mix van mens en machine. Robots halen het vuil op en doen het werk in het openbaar vervoer. De samenleving is zo ontwricht dat iedereen wapens mag dragen om zichzelf te verdedigen. Machtige bedrijven maken de dienst uit.

En Keanu Reeves leeft nog.

Dat is de dystopische toekomst die ons wordt voorgespieged in Cyberpunk 2077, het computerspel waarnaar veel gamers al jaren met spanning naar uitkijken. De premisse van deze Poolse krachttoer zal bioscoopbezoekers verdomd bekend voor komen. Wie Blade Runner heeft gezien – het origineel van veertig jaar geleden met wijlen Rutger Hauer of Blade Runner 2049 van drie jaar terug met Syvlia Hoeka – voelt zich meteen thuis in Night City, de stedelijke biotoop van de game.

Het lijk wel alsof Cyberpunk 2077 niet alleen leentjebuur heeft gespeeld bij Blade Runner, maar bij elk koortsachtig sciencefiction-ondergangsvisioen uit Hollywood. Van het raden van inspiratiebronnen zou je een game op zich kunnen maken.

De oerbron wordt in elk geval niet door een film gevormd, maar door de Cyberpunk-bordspellen van Mike Pondsmith, een Amerikaanse spellenmaker. Hij is als adviseur bij de game betrokken geweest sinds 2012, een jaar voor CD Project Cyberpunk 2077 aankondigde. Pondsmith verschijnt als een bijrolletje ergens in de zeventig uur die de voltooiing van het hoofdverhaal in de game vergt.

De Amerikaan is niet de enige BF’er – Bekende Figurant. Gamers hebben ook al Hideo Kojima gespot, in een scène die speels verwijst naar de game Death Stranding van de Japanse gamegenie, omdat er iemand een zware koffer in rondzeult (net als de protagonist in Kojima’s dystopie).

En Keanu Reeves dus.

Cyberpunk 2077 speelt zich af in een botsing tussen Las Vegas en een sloppenstad. Met Keanu Reeves als een van zijn opmerkelijkste bewoners. Dood, en toch aanwezig. Beeld CD Project
Cyberpunk 2077 speelt zich af in een botsing tussen Las Vegas en een sloppenstad. Met Keanu Reeves als een van zijn opmerkelijkste bewoners. Dood, en toch aanwezig.Beeld CD Project

Hersenchip

Die duikt op als de digitale geestverschijning van de rockster Johnny Silverhand, als het belangrijkste personage, V, is neergeschoten en voor dood is achtergelaten. V draagt op dat moment een mysterieuze biochip in zijn brein, net als Keanu deed in Johnny Mnenomic, een film uit 1995 over een mistroostige toekomstwereld – de verwijzingen blijven zich maar opstapelen. In de film gaat Keanu eraan als hij het implantaat niet snel uit zijn hoofd laat halen – in de game wij, als V.

De vertelling in Cyberpunk 2077 gaat niet erg diep: de wereld moet weer eens van de ondergang worden gered en het lot van ons allen ligt weer eens in de handen van een enkel, niet erg sympathiek individu. De karakterontwikkeling van V is niet veel rijker dan het plot, hoewel we hem drie rollen kunnen laten spelen, van lid van de elite tot straatschuimer.

Gamers zijn anders gewend van CD Project, dat grote triomfen vierde met de reeks van Witcher-games. Geralt, het hoofdpersonage uit die fantasyspellen, had een rijke persoonlijkheid en voorgeschiedenis. V, een man die zich laat inhuren voor onfrisse zaakjes, heeft ons minder te vertellen. Hij laat vooral zijn wapens spreken, die in Cyberpunk 2077 in alle soorten en maten komen, wat weer het voordeel is van een game die zich in toekomst afspeelt.

CD Project heeft met 500 ontwikkelaars (!) van Night City een levende wereld weten te maken met duizelingwekkend veel details en opmerkelijke bijrollen. Naast het hoofdverhaal kunnen gamers honderden zijwegen inslaan, die vaak boeiender uitpakken. In dat opzicht is Cyberpunk 2077 The Witcher in neonvermomming. De verwachtingen waren daarom hooggespannen. Misschien wel te. Zo hoog dat teleurstellingen onvermijdelijk zijn.

Een keertje rustig met metro reizen is er ook niet bij in Cyberpunk 2077.. Beeld CD Project
Een keertje rustig met metro reizen is er ook niet bij in Cyberpunk 2077..Beeld CD Project

Hoogstandje

Qua technologische hoogstandjes zijn er weinig games die aan Cyberpunk 2077 kunnen tippen, al is het wel zaak om de game te spelen op een pc met de beste processor en een topmodel videokaart. Op mindere computers en op de vorige generatie consoles – de PlayStation 4 en Xbox One – oogt Cyberpunk 2077 eerder als een game uit 1977. 

Zo abominabel werd de kwaliteit bevonden, dat Sony de game niet meer te koop aanbiedt in zijn PlayStation-webwinkel en kopers hun geld teruggeeft. Op de Xbox Series X waarop wij de game testten bleef Cyberpunk 2077 goed overeind, hoewel de titel in 2021 nog moet worden geoptimaliseerd voor Microsofts nieuwe generatie-console en die van Sony. De game wemelt ook van de ernstige bugs.

De technische vouwen en plooien zal CD Project nog wel uit Cyberpunk 2077 weten te strijken met updates de komende weken en maanden. Dat zal niet lukken met de toon van het spel, dat bij vlagen niet echt vriendelijk is tegenover vrouwen, transgenders en Japanners. Die laatsten runnen de kwaadsappige mega-onderneming die in Night City de lakens uitdeelt. De misantropische stereotypen zijn nog talrijker en stuitender dan de bugs.

De vrouwenrollen hebben in Cyberpunk 2077 soms verdomd weinig om het lijf. Beeld CD Project
De vrouwenrollen hebben in Cyberpunk 2077 soms verdomd weinig om het lijf.Beeld CD Project

Dit wil allemaal niet zeggen dat gamers hun geld beter aan iets anders kunnen besteden. Cyberpunk 2077 is absoluut een belevenis waarin ze zich weken gaan verliezen. Ze mogen alleen hopen en bidden dat de wereld  over 57 jaar niet zo triest is – en krakkemikkig.

Cyberpunk 2077 werd voor deze bespreking gespeeld op de Xbox Series X en is ook uitgebracht voor PlayStation 4 en 5, Windows-pc en Google Stadia.

MEER GAMERECENSIES

Death Stranding: pakjes bezorgen na de apocalyps: het is zo saai als het klinkt. Ontwikkelaar Hideo Kojima bedacht een game, maar maakte een film.

Marvel’s Avengers: op papier zag het er zo mooi uit: een spel met de Avengers uit de spektakelfilms, met een opmerkelijk hoofdpersonage en gemaakt door een studio die Lara Croft leven inblies. Maar het resultaat stelt teleur.

The Last of Us Part II: Hooggespannen waren de verwachtingen voor het vervolg van The Last of Us, een indrukwekkende en gelauwerde game uit 2013. Part II lost de beloften niet helemaal in.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden