Cultschrijver levert bijna een pareltje af

Maarten Steenmeijer

Twee pagina's kunnen een roman de das omdoen, zo bewijst Eerst was er de zee van de Colombiaanse schrijver Tomás González. Een hippieachtig stel, J. en Elena, zijn om onduidelijke redenen het stadsleven beu en trekken naar een uithoek van het land om daar een lap grond te ontginnen. Dat valt behoorlijk tegen. De natuur, het klimaat en de plaatselijke bevolking blijken een stuk weerbarstiger dan gedacht en halen tot overmaat van ramp niet het beste in de twee verse plattelanders naar boven.

Volgens beproefd naturalistisch recept kan het dus niet anders of deze bucolische doorstart loopt niet goed af. En inderdaad: J. en Elena raken dusdanig van de kook dat ze elkaar de hersens beginnen in te slaan, totdat Elena het nieuwe leven beu is en teruggaat naar de stad. Korte tijd later wordt J. als een beest afgemaakt door een werknemer die hij de laan had uitgestuurd.

Rare nasmaak

González vertelt een bekend verhaal en daar komt hij aanvankelijk goed mee weg. Hij legt weinig uit en graaft nauwelijks in de ziel van zijn personages. Hij laat hun handelingen en de gebeurtenissen voor zich spreken, en dat werkt. Ongeveer zoals in Kroniek van een aangekondigde dood van González' landgenoot García Márquez weet je lang van tevoren dat deze geschiedenis niet goed zal aflopen en toch blijft het kaal vertelde verhaal je beklemmen.

Als González het hierbij had gelaten, had hij een klein pareltje geschreven en zijn status van cultschrijver recht gedaan. Maar hij vond het nodig een paar pagina's toe te voegen die bol staan van dit soort zinnen: 'Hij is voorgoed verloren in het grote geheel dat is en altijd is geweest, dat oneindig veraf en aanwezig is, dat slechts water is.' Een magisch-realistisch toetje dat een rare, ongemakkelijke smaak achterlaat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden