Cruise heeft van krankzinnigheid zo'n beetje zijn handelsmerk gemaakt

Over hedendaagse beeldcultuur

Tom Cruise en De Gevaarlijkste Stunt Ooit.

Het is verbazingwekkend hoe je er de eerste keer eigenlijk nauwelijks van opkijkt. O, kijk, Tom Cruise, op een vliegtuig. Maar wacht eens even. Dat is Tom Cruise. Die in pak op de vleugel van een militaire Airbus staat, zich vastklampend aan het toestel. In het echt dus. Op anderhalve kilometer hoogte. Op van die bruine gladde herenschoenen, waarmee je voor je veiligheid eigenlijk marmeren vloeren al zou moeten mijden.

Zo suisde hij voor Mission Impossible 5 over het Britse platteland, gadegeslagen door de stomverbaasde lokale bevolking, die dit filmden met hun mobieltjes. En uiteraard gingen die beelden al snel de wereld rond als Cruise' Gevaarlijkste Stunt Ooit.

Dat zegt wat, want Cruise is het type acteur dat niet alleen zégt dat hij zijn stunts 'het liefst zelf uitvoert', maar dat ook daadwerkelijk doet. Tijdens een gevecht voor The Last Samurai schijnt een zwaard zijn nek op een paar centimeter te hebben gemist. Hij moest voor 16 duizend liter water en uit elkaar spattend glas uit sprinten toen een aquarium explodeerde in Mission Impossible. Voor Mission Impossible: Ghost Protocol bungelde hij aan het hoogste gebouw ter wereld, het 123 verdiepingen tellende Burj Khalifa in Dubai. En dat allemaal nog los van het gebruikelijke val-rol-spring-ren-werk natuurlijk. 'Ik hou ervan om de camera recht voor me te hebben, waar je kunt zien dat alles echt is, zonder trucage. Ik denk dat dat meer opwinding toevoegt voor het publiek', aldus Cruise.

Nu heeft Cruise van krankzinnigheid zo'n beetje zijn handelsmerk gemaakt, maar bij zoiets loopt hij natuurlijk nooit zoveel gevaar als het lijkt. De Mission Impossible-mensen zouden wel gek zijn om levensgevaarlijke risico's te nemen met hun ster. Toch had dit alles stukken makkelijker gekund met behulp van Hollywoods grootste vriend, de computer. Waarom doen ze dat niet? In een weblog op de site van The Guardian beschouwt Ben Beaumont-Thomas het als een voorbeeld van 'nieuw anti-cgi-snobisme' (cgi = computer generated imagery, red.). Het is ook in zwang onder regisseurs als Christopher Nolan, die geloven dat computertrucs de verhalen minder 'authentiek' maken. Volgens Beaumont-Thomas werkt het vooral omdat wij het fascinerend vinden beroemde mensen gevaarlijke dingen te zien doen.

Maar volgens mij is er nog iets. Het doel van een goede actiescène is het publiek overrompelen en de competitie overtroeven. Maar waar kijk je tegenwoordig nog echt van op? Grote robots die met elkaar vechten? Enorme explosies? Alles kan, dat heeft Hollywood het publiek wel duidelijk gemaakt. In duizelingwekkend tempo is alles mooier, sneller, harder en realistischer geworden, maar het is wonderbaarlijk hoe snel je daaraan went. En de angel is er behoorlijk uit als er niets meer op het spel staat.

Dus moeten actiefilms een andere tactiek kiezen om het publiek te duizelen. Zoals deze, waarbij 'uitgelekte' wazige foto's slim de nieuwsgierigheid aanwakkeren naar de film en deze krankzinnige stunt.

Het is een grappige paradox: Cruise waagt zijn leven hier dus op een vliegtuig, juist omdat het eigenlijk niet meer hoeft.

Foto geen credit
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.