Komedie

Crossroads

Geen meisje meer, en ook nog geen vrouw

Ronald Ockhuysen

Britney Spears heeft dan eindelijk haar eigen film, bedoeld voor meisjes die Britney willen zijn. Een kort T-shirt als pure rock 'n roll.

Voor een film doet zelfs een megaster als Britney Spears haar uiterste best. De zangeres bracht vorige week een bliksembezoek aan zestien landen, waaronder Nederland. In het Amsterdamse hotel The Grand vertelde zij tijdens een persconferentie (vraag van een journalist: 'Welke vrucht zou je het liefst zijn?') veel van haar acteerdebuut te hebben geleerd. Britney hoopt een echte actrice te worden. En misschien, heel misschien, waagt ze zich in de toekomst ook nog een keer aan een regie.


Een beetje popster heeft niet genoeg aan een zangcarrière. Een beetje popster wil filmster worden. Wie die stap maakt, stuit op twee opties: de serieuze variant (David Bowie, Ice Cube, LL Cool J en wijlen Aliyah), of de zogeheten cash-in movies - films die inspelen op het succes en het imago van een artiest. Spice World, uitgebracht toen de Spice Girls nog net niet uit elkaar gingen, was zo'n productie. Net als Dutch Treat, met de Dolly Dots in Californië.


De cash-in movie ontstond in het midden van de vorige eeuw, toen Mario Lanza en Bill Haley (Rock around the clock) hun eigen films kregen. Films waarin de liedjes belangrijker waren dan de plot, en die de weg bereidden voor onder meer 31 Elvis Presley-producties en A Hard Day's Night (1964) van Richard Lester, met The Beatles in de hoofdrollen.


Wie in 1964 de 'kwajongens' uit Liverpool wilde zien, was aangewezen op de bioscoop, de thuishaven van de jeugdcultuur. Succes was voor popfilms verzekerd, hoe sceptisch filmcritici zich ook toonden.


Tegenwoordig zijn videoclips van popartiesten permanent opvraagbaar. Als gevolg daarvan is het slagen van een cash-in movie niet meer vanzelfsprekend; Mariah Carey's filmdebuut Glitter werd vorig jaar wegens te lage recettes uit de Amerikaanse bioscopen gehaald, en in 2000 onderging David Stewart, zanger van The Eurythmics, hetzelfde lot: de door hem geregisseerde jaren zestig-komedie Honest, met de zangeressen van All Saints, werd door de pers gekielhaald en door het publiek genegeerd.


Dat lot zal Crossroads niet overkomen - al is het maar omdat de film slechts twaalf miljoen dollar kostte en inmiddels alleen al in Amerika zo'n veertig miljoen opbracht. De doelgroep is helder: Crossroads is er in de eerste plaats voor 12-jarige meisjes die Britney willen zijn. En stiekem, heel voorzichtig, is Crossroads ook bedoeld voor jonge vrouwen. De makers hopen dat zij Britney's vrijheidsstrijd - ze maakt zich los van lieve maar dominante vader - zien als een pleidooi voor grrrl power.


'I feel like I'm caught in the middle/That's when I realize/I'm not a girl/Not yet a woman', dicht het meisje uit Louisiana in haar rode dagboekje. En inderdaad: er verschijnt niet veel later een prins op een wit paard die bij die woorden zwijmelmuziek componeert.


Crossroads markeert de overgang van het meisje Britney - zonder piercing en bloemen-tattoo - naar de vamp Britney, die in haar laatste videoclip alles eraan doet om bekoorlijk en wild te lijken. Aan het begin van de roadmovie is ze een brave scholiere. Aan het slot ook, alleen heeft ze in een discrete scène - we zien louter een wapperend gordijn - wel haar maagdelijkheid verloren.


Er zitten in Crossroads aanstekelijke momenten. Zoals wanneer Spears in haar slaapkamer Madonna imiteert - die ook zo graag actrice wilde zijn - en voor haar doen wild en woest Open Your Heart zingt.


Het gaat vaak ook helemaal mis. Als Britney en haar vriendinnen, op weg naar L.A., autopech krijgen, besluiten ze voor geld op te treden in een karaoke-bar. Spears, in de film dromend over een zangcarrière, kiest voor het nummer I Love Rock 'n Roll van Joan Jett. Als een showgirl maakt Britney haar entrée op een podium met een paal, die is bedoeld om er omheen te kronkelen. Behalve als de showgirl Britney heet. Die

ndt nepkrullen in haar haren, een T-shirt tot de navel en een kort broekje al rock 'n roll genoeg.


Popfilms zijn er om imago's op te vijzelen. Of Crossroads daarin slaagt, is de vraag. Want juist 12-jarige meisjes kijken naar TMF en MTV. Op die zenders zien zij hun heldin in een spannender rol dan in haar eigen film.


Intussen is Britney's volgende rol geregeld. Ze speelt, zoals een popster betaamt, zichzelf in Austin Powers 3, naast Beyoncé Knowles (van Destiny's Child). Het is alleen de vraag wie en wat Britney tegen die tijd is. Een succesvolle zangeres, een zwoel idool of een ster op retour.


Een filmster zal ze zeker niet zijn.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden