Filmrecensie Creed II

Creed II is een zelfbewuste ode aan de verhalen die sport de moeite waard maken (drie sterren)

De jonge regisseur Steven Caple Jr.  zet  moeiteloos de fraaie manier voort waarop voorganger Ryan Coogler de boksreeks reanimeerde.

Sylvester Stallone als Rocky Balboa en Michael B. Jordan als Adonis Creed in Creed II. Beeld Mayer Pictures / Warner Bros. Pictures

Creed II. Drama. Regie: Steven Caple Jr. Met: Michael B. Jordan, Sylvester Stallone, Tessa Thompson, Dolph Lundgren, Florian Munteanu. 130 min., in 115 zalen.

Shakespeareaans, noemt een bokscommentator in Creed II het gevecht waarop nagenoeg de volledige film is gebouwd: kersvers wereldkampioen zwaargewicht Adonis Creed (een veelzijdige Michael B. Jordan) versus zijn Oekraïense uitdager, sloopkogel Viktor Drago (debutant Florian Munteanu, perfect als menselijke tank). Het is een passende definitie, in een boksfilm waarin veel meer op het spel staat dan het behoud van een kampioensriem: van wraak en nationale trots, tot schaamte en familie-eer tot traditie en mythevorming.

In het sinds 1976 zorgvuldig opgebouwde Rocky-boksuniversum is Adonis de zoon van de Amerikaanse bokslegende Apollo Creed, Viktor de zoon van de ijzige vecht-Rus Ivan Drago. Flashbacks maken duidelijk wat liefhebbers van de reeks wel kunnen dromen: in aflevering IV uit 1985 sloeg Ivan (Dolph Lundgren) Apollo dood in de ring, in grimmige Koude Oorlog-setting, terwijl Rocky toekeek zonder in te grijpen. Achter elke stoot in Creed II schuilt zodoende een opgelegde dosis pijn en geschiedenis.

Jordan oogt in Creed nog krachtiger en zelfverzekerder dan in de superheldenhit Black Panther. Beeld eenmalig K2 - filmbeeld

Creed II brengt inhoudelijk weinig nieuws te berde, maar dit directe vervolg op het in 2015 verschenen Creed – en de achtste film met Sylvester Stallone als bokslegende Rocky Balboa – is naast sportdrama wél meer dan ooit een zelfbewuste ode aan de verhalen die sport de moeite waard maken. Bovendien moet dit nadat hij de nodige keren schijnvaarwel gezegd heeft, het echte afscheid zijn van Stallones Rocky. Hij is hier voor de tweede maal op rij opmerkelijk aangenaam als doorleefde mompelaar, zuchtend als de Leo Beenhakker van het bokstrainersgilde. De acteur stelde onlangs dat de nieuwe filmboksgeneratie het vanaf nu werkelijk zonder hem zal moeten doen. Zijn erfenis lijkt in goede handen bij Jordan, die zijn sterrenstatus na zijn vertolking van het verfrissende kwade genius Erik Killmonger in de superheldenhit Black Panther exponentieel zag stijgen en hier nog krachtiger en zelfverzekerder oogt.

De pas 30-jarige regisseur Steven Caple Jr. (met alleen het onderbelichte skate- en drugsdrama The Land op zijn naam) zet ogenschijnlijk moeiteloos de fraaie manier voort waarop voorganger Ryan Coogler (die zich na Creed met zijn regie van Black Panther bij de filmmakerselite van Hollywood voegde) de boksreeks  reanimeerde. Hij houdt Stallone en de tevens teruggehaalde Lundgren in toom, neemt de tijd voor persoonlijk drama (een huwelijksaanzoek, aankomend vaderschap) en zet in lijn met eerdere Rockydelen de belangen met lekker vette lyriek uiteen. Zoals het een vervolgfilm betaamt zijn de pieken hoger en de dalen dieper dan het vorige deel: de aanloop naar een gevecht wordt nog meer opgepompt, de uiteindelijke strijd is nog gemener. Je hóórt niet alleen ribben breken, maar kijkt ook toe hoe er vervolgens gewoon wordt doorgevochten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden