country

GOED GEOLIEDE NOSTALGIE..

***

Diversen: The Hightone Record Story (4 cd’s + dvd). Hightone Records.

Hightone Records uit Chicago bestaat nog net geen 25 jaar, maar kon kennelijk niet langer wachten met het uitbrengen van een box met de geschiedenis van het label. Die begint in 1983 met Robert Cray’s Bad Influence – geen slechte start voor een van oorsprong blueslabel – en bereikte in verkoopcijfers gemeten zijn voorlopige hoogtepunt met Heartbreaker van Ryan Adams. Waarmee meteen al duidelijk is dat Hightone zich niet lang tot de blues beperkte.

Van de vier cd’s in de box is er één voor bluesartiesten gereserveerd, met naast Cray ook Pinetop Perkins, R.L. Burnside en Louisiana Red. Dat de andere cd’s Rock, Country en Singing Songwriters & Other Folk als label kregen, is vrij willekeurig. De scheidslijnen tussen die genres laten zich moeilijk trekken; nogal wat rock klinkt naar country en omgekeerd. Buddy Miller doet zelfs in alle drie de genres mee.

Veel maakt het niet uit, omdat door alles heen de hartenklop van Hightone te horen is: vette, ronkende, galmende, goed geoliede nostalgie. De artiesten die voor Hightone opnemen staan in een traditie en komen daar rond voor uit. Een enkeling als Dave Alvin morrelt aan de afspraken, maar mannen als Dale Watson, Dallas Wayne, Dick Dale en Big Sandy zien het vooral als hun missie het verleden levend te houden. De leukste cd is de rommelzolder met singing songwriters, met Po’Girl, Julie Miller en vooral Jimmie Dale Gilmore met zijn ijzingwekkende liefdesdrama Dallas. Dankzij Hightone wordt er ook buiten Nashville volvette country gemaakt.

DALTONS BETOVERENDE DIEPTE

****

Karen Dalton: It’s so hard to tell who’s going to love you the best. Megaphone.

In 1960, toen The Village in New York nog echt het kloppende hart van de alternatieve muziek was, dook daar ineens een tengere vrouw op, vergezeld door een twaalfsnarige Gibson gitaar, een banjo en haar dochtertje. Die jonge vrouw heette Karen Dalton. Al snel werd ze Hillbilly Holiday genoemd. En inderdaad, ze kwam uit Oklahoma en had een onwaarschijnlijk mooie, aan Billie Holiday herinnerende stem, waarmee ze als blank meisje de blues kon zingen: hees, bijna gebroken en met een betoverende diepte.

Toen ze in 1993 stierf, bleken er niet veel opnamen van haar te zijn, Dalton kon slecht uit de voeten in studio’s. It’s so hard to tell* is dan ook zowat in één keer opgenomen. De tien nummers op dit album klinken formidabel, met Blues on the Ceiling van Fred Neil als ijzingwekkend hoogtepunt. De dvd met live-opnamen die is toegevoegd, is nog indringender. Je vraagt je af hoe een zangeres met zo’n stem zo in het ongerede kan zijn geraakt.

De hele geschiedenis doet denken aan de een paar jaar geleden postuum beroemd geworden Eva Cassidy. Met als verschil dat Dalton een veel volwassener vertolker is.

OSBORNE DOET GLAZEN RINKELEN

*****

Joan Osborne: Pretty Little Stranger. Vanguard.

Zo recht voor z’n raap als Joan Osborne doet, wordt country zelden nog gezongen. Het openings- en titelnummer Pretty Little Stranger kan als lesmateriaal dienen voor hoe een countryklassieker vandaag de dag moet klinken. De stem van Osborne doet de glazen rinkelen, en wordt geruggesteund door aalgladde steelgitaar, vette drums en een bronstige bas.

Niet al het repertoire is zo genreproof, Osborne leunt verderop vaak ook tegen de folk aan, maar de productie van Steve Buckingham zorgt steeds voor een geruststellende stevigheid. In het verleden zong ze soul, west coast, gospel en blues, maar nu blijkt country haar ware roeping te zijn.

Als zangeres haalde ze niet eerder dit niveau, en als songschrijver ook niet. De helft van de liedjes zijn van eigen hand. Die houden zich staande naast nummers van Kris Kristofferson, Rodney Crowell en Jerry Garcia.

Ariejan Korteweg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden