Drama

Cosa voglio di più

Genuanceerd verslag van klein liefdesdrama

Anna gaat vreemd, en heel gek is dat niet. De relatie met haar vaste partner - type doodgoeiige lobbes, met overgewicht - is dood aan het bloeden. Samen op de bank kijken ze films of wielrennen, samen in bed lezen ze boeken. Het wordt tijd voor een kind, stelt hij, zonder ook maar een enkele toenaderingspoging te doen om de vrucht te verwekken.


En dan is daar Domenico, uit Zuid-Italië, met donkere huid en melancholische oogopslag, zonder vaste baan. Zoals in elke film over overspel gaat de beleefde passie direct gepaard met complicaties. Anna en Domenico kunnen niet met of zonder elkaar leven, al was het maar omdat de laatste al een jong gezin heeft.



Met Cosavogliodipiù (Wat wil ik nog meer?) doet de Italiaanse regisseur Silvio Soldini – van de arthouse-hit Pan e tulipani uit 2000 – genuanceerd verslag van een klein liefdesdrama. Alledaags en herkenbaar, zonder poeha of groots aangezette emoties, en gedragen door twee uitstekende acteurs: Alba Rohrwacher (actrice van het moment in Italië, binnenkort ook te aanschouwen in de verfilming van De eenzaamheid van priemgetallen) en Pierfrancesco Favino (La sconosciuta).



Twee acteurs die uitblinken in niet-geëxalteerd spel is tamelijk uitzonderlijk in de hedendaagse Italiaanse cinema. Dat Cosavogliodipiù naar het einde toe wat sleets raakt, ligt niet aan hen, maar aan de herhaling en dode momenten die Soldini inbouwt in een wat drama betreft toch al – bewust – karig bedeeld script.

Na alle korte, vurige motelontmoetingen mag het stel tot slot stiekem op liefdesreis naar Tunesië.



Aangenaam voor hen, maar aan de film voegt het niks toe. Het maakt Cosavogliodipiù tot een liefdesgeschiedenis die voor de duur niet verveelt, maar wel een onbevredigd gevoel nalaat: íets van een apotheose was toch wel fijn geweest. Na ruim twee film zijn niet enkel de personages, maar ook de kijkers maar heel weinig opgeschoten. Heel realistisch, maar ook wat saai.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden