CD-recensieAmber Arcades: European Heartbreak

Concreet, maar toch vervreemdend: de liedjes van Amber Arcades kruipen bijna altijd onder je huid (vier sterren)

European Heartbreak van Amber Arcades.Beeld Nick Helderman / Amber Arcades: European Heartbreak

Op de hoes van European Heartbreak zien we de vrouw die achter de naam Amber Arcades schuilgaat, de Utrechtse Annelotte de Graaff, in Death Valley in Californië staan. Er lopen wat toeristen, iemand maakt een selfie, zijzelf ook. Ze kijkt er verloren bij: alsof ze in het tafereel is geplakt en nergens echt bij hoort.

Eigenlijk is dát wat haar beheerste droompop kenmerkt, op haar internationaal succesvolle debuutalbum Fading Lines (2016) en nu opnieuw. De liedjes (ook nu weer plaatsbaar in de hoek van Stereolab, Deerhoof en Hope Sandoval) gaan altijd over iets concreets, bekeken door De Graaffs ogen, maar haar lijzige zang geeft de songs iets vervreemdends. Alsof je boven de gebeurtenissen zweeft. Alsof je dat bergstadje in Alpine Town binnenwandelt, maar niemand je kan zien.

De liedjes kruipen bijna altijd onder je huid. Nu eens zijn het elegante koperblazers die je naar binnen lokken (Simple Song), de andere keer een huilend gitaarloopje (Where Did You Go) of juist de tekst, zoals in Goodnight Europe over de teloorgang van Europa: ‘Goodnight Europe (...) I’m sad to see you go.’

Dat perspectief typeert haar: ze wendt zich niet af, nee, Europa drijft weg. Zij kijkt toe vanaf haar unieke heuvel in het Nederlandse poplandschap.

Eind oktober speelt Amber Arcades driemaal in eigen land.

European Heartbreak - Amber Arcades. Heavenly/Pias.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden