De favorieten van Édouard baron Vermeulen

‘Comfort mag nóóit de nummer 1 zijn bij het aankleden!’ Aldus couturier Édouard baron Vermeulen

‘Ik ben een groot liefhebber van minimalisme. In kleding ook hoor, als je goed kijkt zie je dat mijn kleding geen lijn te veel heeft.’ Beeld Els Zweerink

Couturier Édouard baron Vermeulen houdt van gesofistikeerd en fluisterchic. En van vroeger, toen een echte dame nog een echte taille had.

Édouard baron Vermeulen heeft een klantenkring waar menig couturier zich de vingers bij af zou likken. Hij kleedt met Mathilde en Máxima niet één maar twee koninginnen, krijgt presidentsvrouwen over de vloer en kan door zijn acht winkels met prêt-à-porter ook legio onbekende vrouwen kleden. Vrouwen die, net als Édouard zelf, houden van minimalistisch en gesofistikeerd, van tijdloos en fluisterchic. En van vroeger, toen een echte dame nog een echte taille had en zich voor een huwelijk een geheel nieuwe uitdossing liet aanmeten, compleet met hoed, handschoenen en mousseline sjaal.

Het statige pand aan de Brusselse Avenue Louise waar Vermeulen salon houdt, is ingericht met roomwit tapijt en antieke meubels, muurschilderingen en kunst. Tussen de schilderijen van Alevinsky en Renate Ivens hangt een koningsblauw paneeltje zonder lijst. ‘Welke kunstenaar is dit?’, vragen we. ‘Een echte Vermeulen,’ grinnikt de ontwerper ondeugend.

Maar Vermeulen is geen schilder, en van origine niet eens modeontwerper. Hij is – net als zijn gevierde collega’s Raf Simons en Hubert de Givenchy – begonnen als interieurontwerper. Om zijn creaties tentoon te stellen, huurde hij in 1983 een ruimte in het pand waar sinds 1930 het couturehuis van Paul Natan was gevestigd. Ook bij hem liepen dames binnen op zoek naar nieuwe kleding, zo vaak zelfs dat de jonge en overmoedige Vermeulen besloot te stoppen met de slechtlopende interieurbusiness, jurken te gaan maken en het huis Natan over te nemen. In 1986 volgde zijn eerste show, met de Belgische prinses Paola als een van de gasten, en ging zijn eerste winkel in Knokke open. Vandaag de dag is hij beroemd en bemiddeld, en ontbreekt het hem aan niks. Nou ja, met de liefde vlot het niet zo: ‘Ik hoop bij elke wandeling dat er een leuke partner uit de hemel komt vallen.’ 

Ontwerper

‘Eén ontwerper noemen is lastig. Christian Dior natuurlijk, omwille van zijn silhouet, de new look, met de smalle taille. Verder zijn Cristobal Balenciaga en Hubert de Givenchy mijn inspiratiebronnen. De periode waarin zij triomfen vierden waren de hoogtijdagen van de vrouwelijke, gesofistikeerde kleding. Ik vind het belangrijk om die codes van elegantie in mijn dna te houden. Bij de huidige ontwerpers zie ik dat terug bij Giambattista Valli en Pierpaolo Piccioli van Valentino.’

Kunstenaar

‘Ik ben een groot liefhebber van minimalisme. In kleding ook hoor, als je goed kijkt zie je dat mijn kleding geen lijn te veel heeft. Kunstenaars die ik bewonder zijn Anish Kapoor en Lucio Fontana. Zo’n groot wit kunstwerk, ik vind dat ongelooflijk mooi.’

Serie

The Crown, ik vind dat zó goed gedaan: de kleding, de decors. Zowel Margaret als The Queen vind ik geweldig. Mijn favoriete scène is denk ik de kroning, maar eigenlijk zijn ook de dagelijkse taferelen een feest. Ik hou van biografieën, en dan liefst films. Kijken is zo veel makkelijker dan lezen.’

Actrice

‘Na enig nadenken: Lauren Hutton, dat vond ik vroeger zo’n elegante, actuele vrouw. Natuurlijk, ze is nog steeds knap. En dan spreek ik vooral over haar elegantie, niet zozeer over haar acteren. Dat spleetje tussen haar tanden maakte haar herkenbaar. Sommige vrouwen hebben zo’n kleine afwijking die ze extra mooi maakt. Audrey Hepburn had haar ogen, buitenproportioneel groot. Laatst was haar kleindochter hier, om kleding te passen voor de opening van een tentoonstelling over Audrey die in mei van start gaat – ze werd 90 jaar geleden op 4 mei geboren in Brussel. Die kleindochter heeft exact diezelfde ogen, ook zo groot en amandelvormig. Van de hedendaagse actrices vind ik Cate Blanchett heel mooi en elegant, altijd stijlvol gekleed.’

Favoriete lichaamsdelen van de vrouw

‘Met goede schouders en een goede taille is alles mogelijk! U moet weten: de maten van vrouwen zijn de laatste decennia enorm veranderd. De taille is met zes centimeter toegenomen, dat is enorm! Vrouwen zijn over het algemeen groter en sportiever geworden, en hebben dus minder taille. Terwijl: met een fijne taille staat alles zo veel vrouwelijker. Audrey Hepburn had taillemaat 58. Nog steeds is zij een stijlvoorbeeld. Vrouwen vragen vandaag de dag nog steeds om een look à la Audrey of Jackie, je hoort niemand zeggen dat ze eruit wil zien als Lady Gaga, toch?’

Modefilm

‘De documentaire over Dries van Noten, we zijn al jaren bevriend, ik heb veel bewondering voor zijn werk en esthetiek. Een concurrent, zegt u? Vandaag de dag zijn de concurrenten niet zozeer de andere ontwerpers als wel de sportschool en het werk. Mensen shoppen niet meer! Dat vertaalt zich in minder passage in de winkel, wat als pluspunt heeft dat we de mensen die wel komen uitgebreider kunnen begeleiden en meer tijd en zorg aan ze kunnen besteden. Maar het lijkt wel of vrouwen zich de tijd niet meer gunnen om te gaan winkelen met vriendinnen. Mijn moeder deed dat steevast elke week, shoppen én lunchen. Moderne vrouwen gaan liever sporten.

‘Wat ook veranderd is: vroeger waren er drie generaties voor wie ik ontwierp. Nu is dat er nog maar één. Vrouwen van 50 willen eruitzien als 40, en vrouwen van 70 willen eruitzien als 50. En de meeste mensen, gerust 80 procent, kiezen voor casual. Zo spijtig. Persoonlijk kan ik geen sneakers verdragen, ik verbied mijn personeel erop te werken. Als ik een oudere vrouw op sneakers vraag waarom ze die draagt, zegt ze: ‘Oui, ça fait jeune!’ Maar het maakt juist níét jonger! Soms zeggen ze: ‘Ik kan er niet van genieten als kleding niet comfortabel zit.’ Oprecht verontwaardigd: ‘Comfort mag nóóit de nummer 1 zijn bij het aankleden! Wat is er mis met galanterie en elegantie? Goddank dat we nog bruiloften en communies hebben waar mensen elegant gekleed gaan. Goed gekleed zijn is zoveel aangenamer dan comfortabel gekleed zijn. Dan het argument dat je iets vaak moet kunnen dragen. Mijn moeder droeg voor het huwelijk van mijn broer een bleekgroene japon met een bijpassende mantel, een mousseline sjaal en een hoed. Jaren later zei ze: ‘Jammer, ik heb het maar één keer aangehad.’ Ik antwoordde: ‘So what, je zoon is ook maar één keer getrouwd!’

Édouard is, toevallig of niet, jarig tijdens de Fashion Week in Parijs. Beeld Els Zweerink

Museum

‘Het Louvre in Abu Dhabi, ontworpen door Jean Nouvel. Prachtige volumes, een open architectuur. De Yacht Club de Monaco, ontworpen door Norman Foster, Jacques Grange en Nelson Wilmot en vind ik ook zo fraai.’

Stad

‘Elke stad heeft zijn eigen dna. Voor mijn werk ben ik het liefst in Londen, privé het liefst in New York. Of in Parijs, in de lente. Ah… springtime in Paris! Ik ga er weer heen tijdens fashion week, ik ben dan jarig. Ik ga denk ik een wandeling maken in de Jardin des Tuileries, kijken hoe de bloemen uitkomen en de bomen in bloei staan. En dan lunchen op het terras van L’Avenue of Loulou bij het Musée des Arts Décoratifs, mensen kijken. En ’s avonds eten bij Girafe tegenover de Eiffeltoren.’ 

Hotel

‘Le Saint Gregoire in Parijs, helemaal niet zo duur, maar heel sfeervol. Begrijp me goed, ik kan ook genieten van een luxehotel als Hôtel du Cap-Eden-Roc in Cap d’Antibes. En van een andere favoriet: La Tortuga in Punta Cana op de Dominicaanse Republiek, ontworpen door Oscar de la Renta – ook een fantastische modeontwerper trouwens. Of van The Carlyle in New York. Maar iets gloednieuws en monumentaals als The Four Seasons hoeft voor mij niet. Het gaat mij om het karakter en de sfeer. Gelukkig is The Ritz in Parijs gerestaureerd met respect voor alle oude codes.’ 

Vakantiebestemming

‘Elk jaar weer: in de winter naar Gstaad, in het voorjaar naar Knokke met mijn familie – met Pasen begint het seizoen daar weer – en in de zomer naar Capri. Ik ben zot van de zee. En dan die rotsen op Capri... Ik heb dan het idee dat Jackie O. elk moment langs kan komen lopen, of dat Valentino er met zijn schip toekomt. Maar waar ik ook heen ga: ik zit liever drie dagen in een goed hotel dan acht dagen in een minder goed.’

Fotograaf

‘Op nummer één Richard Avedon, en vlak daarna Cecil Beaton. Zij fotografeerden in de periode die ik zo graag zie qua mode, dus dat ligt voor de hand. Er zijn ook nieuwe goede fotografen als Testino en Demarchelier, maar als ik van één fotograaf een grote foto aan de wand moest hangen, dan koos ik voor Richard Avedon.’

Muziek

‘Ik ben geen liefhebber van muziek. Ik heb bijvoorbeeld nooit muziek aan in de auto en geniet thuis liever van de stilte. Andere mensen hebben vaak moeite met stilte, vandaar dat ik in de boetiek wel geluid laat horen. Aangezien ik Pablo Piatti de muren heb laten beschilderen met natuurtaferelen leken mij vogelgeluiden wel op zijn plaats. Via internet kun je werkelijk alles vinden. Of de verkopers er niet tureluurs van worden? Ik weet niet, we hebben het nog maar acht dagen. Ik denk dat ze er óf zot van worden óf het niet meer horen. Mijn favoriete vogel? Zéker geen duif! Ik heb zo’n last met duiven thuis. Het geluid, wat ze achterlaten, ALLES. Het zijn vliegende ratten.’

Held

‘Koning Boudewijn, dat vond ik een personage die me zo… impressioneerde! Veel meer dan mevrouw Trump die hier was, heel lief hoor, of de heer en mevrouw Macron. Dat zijn ook hoogwaardigheidsbekleders, maar Boudewijn was zo echt... ’ne koning. Een man met statuur, en heel kalm. Iemand uit een andere wereld. Zo’n lieve man ook, ik heb daar ongelooflijk veel respect voor. Van de vrouwelijke royals ben ik diep onder de indruk van koningin Máxima, zij heeft een aura die niemand heeft, en weet precies wat ze wil.

Dat ik zelf twee jaar terug net als Dries van Noten door koning Filip in de adelstand ben verheven zie ik als een mooie erkenning, al gaat mijn leven er niet door veranderen. Maar als je dan door het paleis op dat tapijt door mag gaan naar de koning, en dan zo’n blazon krijgt, en als je dan terug op je stoel zit – dat is toch léúk.’

Édouard Vermeulen woont ‘totaal egoïstisch’ alleen in Brussel, want zoals vader Vermeulen zei: ‘Mieux vaut être seul que mal accompagné.’ Beeld Els Zweerink

Kledingstuk

‘De coltrui of col roulé, liefst in het grijs of donkerblauw. Dat kan altijd, het is elegant en nooit té gesofistikeerd. Ik heb liever winterkleding dan zomerkleding, ik kan me nu al zorgen maken over het zomerseizoen als het te warm is voor een col. Parce que een das vind ik al te straf. Een chemise ouvrée  kan ook natuurlijk, maar het is geen coltrui.’

Park

‘Central Park in New York. Misschien niet het mooiste maar wel het meest mythische park ter wereld. Als je bedenkt hoeveel vedetten en hoeveel mensen vanuit de hele wereld er hebben gelachen, gelopen, gehuild. Als die bomen toch eens konden vertellen...’

Restaurant

‘Ik ben geen gastronoom, ik hou van heel eenvoudig eten. Ik kan gewoon niet vier uur aan een tafel zitten eten, en Michelinsterren zeggen me helemaal niks. Het gaat mij om de sfeer en de mensen. Hier in Brussel beveel ik La Villa Lorraine aan, en Odette – daar at ik eergisteren nog. Er komt daar echt een mooi publiek, van alle leeftijden en écht elegant.’

Boek

‘Ik lees niet.’

CV

1957 Geboren in Ieper

Studeert interieurontwerp aan école supérieure des arts St-Luc in Brussel

1983 eerste expo interieurcreaties en overname huis Natan

1986 eerste show en eerste winkel Natan

1999 ontwerpt de trouwjurk van prinses Mathilde van België

2000 Koning Albert II van België verleent hem de titel ‘Gebrevetteerd Hofleverancier’

2001 Ontwerpt de verlovingsjurk van Máxima Zorreguieta

2003 Titel ‘Officier in de Orde van Leopold II’

2007 Ontwerpt de uniformen voor de Belgische Olympische ploeg

2013 Ontwerpt het ensemble dat prinses Máxima draagt bij de abdicatie van Koningin Beatrix

2017 Verheven in de adelstand door koning Filip van België

Édouard Vermeulen woont ‘totaal egoïstisch’ alleen in Brussel, want zoals vader Vermeulen zei: ‘Mieux vaut être seul que mal accompagné.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden