REPORTAGE

Comeback van het merk Courrèges kan succesvol zijn

Met een aantal spraakmakende comebacks is de Modeweek in Parijs begonnen. En wat blijkt? De wederopstanding van het oude merk Courrèges zou best een succes kunnen worden.

Uit de collectie-Courrèges. Beeld Team Peter Stigter
Uit de collectie-Courrèges.Beeld Team Peter Stigter

Kent u Courrèges nog? In de jaren zestig stonden de space age-kleren van André Courrèges en zijn vrouw Coqueline Barrière symbool voor de technische vernieuwingen van de Parijse mode. Vervolgens is het merk in de vergetelheid geraakt, maar nu is het terug. 'It's been a while' stond er op de uitnodiging van de eerste show sinds dertien jaar, woensdagochtend in Opéra Bastille. Het is niet gek dat Jacques Bungert en Frédéric Torloting, de voormalige reclamemannen die het merk in 2011 overnamen en van plan zijn om op termijn ook elektrische auto's onder dezelfde merknaam te verkopen, juist nu inzetten op een comeback.

In de mode wordt momenteel vaak naar het verleden gekeken, en er zijn genoeg ontwerpers die daarbij refereren aan de mini-jurken en de kosmonautachtige broekpakken van Courrèges - denk aan de populaire op de jaren zestig geïnspireerde collectie van Nicolas Ghesquière voor Louis Vuitton. Tijd voor het echte werk, moeten de eigenaars hebben gedacht. Daarvoor stelden ze in mei een nieuw duo aan: Sébastien Meyer en Arnaud Vaillant, twee talentvolle twintigers die in maart met hun label Coperni Femme de finale van de prestigieuze LVMH-modeprijs haalden en die zichzelf voorafgaand aan de show kwamen voorstellen.

Meyer en Vaillant begonnen veilig, met kledingstukken die zo uit het archief van Courrèges leken te komen. Korte jasjes, minirokken, grafisch belijnde jurkjes. Die kleren - ik zag ze een dag later in de showroom - doen allang niet meer futuristisch aan. Ze zijn eerder nostalgisch, maar dat maakt ze niet minder aantrekkelijk. Sterker nog, er wordt momenteel zoveel nostalgische mode geshowd, zoals de omakleren van Gucci die vorige week in Milaan te zien waren, dat de wederopstanding van Courrèges best een succes zou kunnen worden.

Matchmaking

Dat het moeilijk is om een ingeslapen modehuis en een ontwerper aan elkaar te koppelen, blijkt uit de recente geschiedenis van modemerk Paco Rabbane. Het merk werkt al een tijdje aan een comeback. In 2011 werd de uit Indiase ontwerper Manish Arora tot creatief directeur benoemd. Dat bleek geen goede match. In 2013 werd de Fransman Julien Dossena aangesteld. Zijn werk slaat wel aan. Gistermiddag presenteerde hij een nieuwe collectie.

Onrustig

Intussen is couturemerk Schiaparelli al sinds 2013 bezig om te revitaliseren, toen Christian Lacroix in het Louvre-museum achttien couturestukken toonde. Schiaparelli is eigendom van miljardair Diego Della Valle, de baas van luxemerken Tod's en Hogan. Afgelopen woensdag presenteerde het merk voor het eerst een prêt-à-couturecollectie. Deze kleding is net iets commerciëler dan die uit de couturecollectie, maar nog steeds peperduur en exclusief. Wie een bestelling wil plaatsen, moet daarvoor naar de salon op het chique Place Vendôme in Parijs.

Daar was het woensdagmiddag, tijdens de presentatie onrustig. Nog niet alle kleding was af, daarom mochten er geen foto's worden gemaakt. Maar de twintig outfits gaven een goed beeld van de koers die de nieuwe ontwerper Bertrand Guyon, die in april werd aangesteld, wil gaan varen. Het surrealisme waarmee Elsa Schiaparelli (1890-1973) in de jaren twintig en dertig triomfeerde, is gebleven. Maar wat shockerend was in haar tijd, is dat nu allang niet meer.

In de salon waren bewerkelijke kleren die refereerden aan het erfgoed van de ontwerpster te zien. Een smokingjasje met paillettenapplicaties, een lange zwierige jurk in pastelkleuren en een denim doorknooprok tot op de kuit met psychedelische borduursels en veel felroze. De term shocking pink werd een begrip nadat Schiaparelli het felroze in haar collecties had verwerkt. Prachtige kleren, maar in een goedkope vertaling blijft er niet veel van over. Maakt niet uit: Schiaparelli is niet voor de massa, dat is ze nooit geweest. In de jaren twintig en dertig trok haar salon als een magneet hollywoodsterren, societydames en kunstenaars aan.

Uit de collectie-Vionnet. Beeld Team Peter Stigter
Uit de collectie-Vionnet.Beeld Team Peter Stigter

Succes is niet gegarandeerd

Het is waar dat het voordeliger is om een modehuis met een rijke geschiedenis tot leven te wekken dan een nieuw modehuis te beginnen. Maar succes is niet gegarandeerd. Kijk naar Vionnet, dat doet sinds 2009 weer mee, maar is in drie jaar tijd drie keer van eigenaar gewisseld. Sinds dat jaar is het huis in handen van Goga Ashkenazi, de miljardair en societydame uit Kazachstan, die zichzelf ook de rol van creatief directeur heeft toebedeeld.

Haar werk kan niet tippen aan dat van Madeleine Vionnet (1876-1975) die een revolutie bewerkstelligde door kledingstukken schuin uit de stof te snijden, waardoor de zijde nog vloeiender om het lichaam sloot.

De jurken die woensdagavond te zien waren in Couvent des Cordeliers, een voormalig klooster, zijn nog steeds lang en schuin op draad. Maar ze hebben niet de impact die ze in de jaren twintig hadden. Dat kan nog komen: krap twee weken geleden werd bekend dat de geliefde ontwerper Hussein Chalayan bij Vionnet heeft getekend.

Ook de 55-jarige Jean Colonna weet nu weer de aandacht te trekken met zijn label. De ontwerper die in de vroege jaren negentig in een adem werd genoemd met Martin Margiela en Helmut Lang, presenteerde zijn collectie donderdagochtend in een showroom in de wijk Le Marais, waar hij genodigden zelf te woord stond. Aan zijn handschrift is niet veel veranderd. Dat is nog steeds sexy en pretentieloos. Strakke tops, gehaakte hemdjes, lange sluike jurken en korte jasjes van geperforeerd leer.

Ook van zijn minder-is-meerfilosofie wijkt hij niet af. 'Het maakt mij niet zoveel uit wat er speelt in de mode, ik ga mijn eigen gang', aldus Colonna. De grootste verandering zit volgens de ontwerper in het materiaalgebruik. Zo laat hij gehaakte visnettops van kasjmier tegenwoordig met de hand maken in een fabriek in Nepal. 'Mijn kleding heeft een simpele boodschap: trek het aan als het je bevalt.'

Uit de collectie-Courrèges. Beeld Team Peter Stigter
Uit de collectie-Courrèges.Beeld Team Peter Stigter
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden