Columnistenjacht

Columnistenjacht: Hé, ik ben dinsdag jarig. Kom je?

Elke week publiceert én becommentarieert de jury van de Columnistenjacht een column van een lezer. Wordt de column in zijn geheel geplaatst, dan is de pot voor de inzender. Grijpt de jury in, dan komt er 25 euro in de pot bij. Deze week: Marion Beugelsdijk.

In de intercity van Utrecht naar Den Haag ploft een vleesgeworden Haagse Harry neer in de stoel tegenover mij.

‘Hè, hè’, hijgt hij.

‘Zo? Net gehaald?’, vraag ik.

Hij vertelt: gisteren ADO tegen FC Utrecht, dronken geworden, zijn vrienden onderweg naar het station kwijtgeraakt, verdwaald. En daar zit hij, in deze ochtendspitstrein, kleurrijk, in zijn groen met gele trainingspak, tussen de in grijs polyester geklede kantoorbedienden.

‘Ik ben Dennis’, zegt hij.

‘Marion’, zeg ik. Ik schud zijn uitgestoken hand en deins achteruit om zijn drankkegel te ontwijken.

‘Wat ga jij doen?’, vraagt hij.

‘Werken’, zeg ik, ‘in Den Haag.’

‘Da’s toevallig, ik woon vlak bij Hollands Spoor’, zegt Dennis, ‘Hé, ik ben dinsdag jarig. Kom je? Wacht, ik schrijf mijn adres voor je op. Heb je een pen?’

Ik zeg dat ik geen pen heb. Dennis staat op en doet navraag bij de forenzen in ons treinstel. De meesten blijven stoïcijns uit het raam staren, de handen gevouwen op hun Samsonite. Een enkeling schudt zijn hoofd. Niemand zegt iets terug.

Dan schreeuwt hij: ‘Heeft er dan godverdomme niemand een pen? Wat hebben jullie dan in die kutkoffertjes zitten? Je broodtrommel? Je regenpak? Kankerzooi!’

De conductrice komt op het rumoer af en leidt Dennis met zachte hand naar het treinportaal. Onder haar begeleiding mag hij mij toch nog een papiertje met zijn adres brengen.

‘Kom je?’, vraagt hij.

STOP

Iedere stukjesschrijver die weleens met het openbaar vervoer reist weet dat je het zomaar kunt treffen. Marion Beugelsdijk zat gebakken in de ochtendspits. Je ziet het voor je, het ongemak van zo'n coupé vol kantoorklerken die zwijgzaam één luide ander moeten verdragen. Zonde dat de columnist het laatste woord niet aan de vleesgeworden Haagse Harry geeft. Na de kutkoffertjes en de kankerzooi had zijn ‘Kom je?’ menig lezer ontroerd kunnen achterlaten. ‘Mijn hart breekt’, voegt ze bij wijze van slot nog toe. ‘Nee, ik kom niet. En om eerlijk te zijn: ik heb wél een pen.’ Dat is te veel van het goede, vindt de jury. Ons hoeft Maron Beugelsdijk niet te vertellen dat ze dit feestje liever overslaat, maar het is mooier om te mogen denken dat het er heel misschien tóch van komt: Dennis, Marion en een vruchtenvlaaitje.

Er zit 50 euro in de pot. Kunt u het beter, zo’n column? Om mee te dingen voor de editie van volgende week: stuur uw 250 woorden uiterlijk a.s. vrijdag 12 uur naar didu@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden