Columnistenjacht

Columnistenjacht: De gekste vraag over zwangerschap

De gekste vraag in reactie op de zwangerschap van mijn vrouw kaatste tegen de gevelmuren van de smalle Eerste Tuindwarsstraat: ‘Hebben jullie geneukt?!’ In die tijd leerde ik dat onbeantwoorde vragen de neiging hebben om rond te dolen; toen ik later boodschappen deed, hoorde ik hem nog in mijn oren snerpen. 

‘Hebben jullie geneukt?!’, riekt naar Rutger Castricumsiaanse flinkheid en is derhalve niet per se leuk. Maar Merel de Vries ondervangt dit uitstekend door extra zorg te besteden aan haar eerste alinea. Een vraag die tegen de gevelmuren kaatst en in de supermarkt nog door haar hoofd spookt: we zijn erbij. Wel mag het allemaal wat simpeler. ‘De vraag kaatste tegen de gevelmuren van de smalle Eerste Tuindwarsstraat’ was een betere beginzin geweest. Dan had ze pas in de tweede alinea kunnen vertellen dat een zwangerschap de aanleiding was, want spannender, en dat het hier bovendien háár zwangere vrouw betrof, om de lezers subtiel te confronteren met hun heteronormativiteit. 

Nu geef ik toe dat de vraag uit de snavel kwam van de kraai van de straat, Jantje, Jordanese paradijsvogel, die gekleed ging in een kleurrijke djellaba en die zijn tomaatrode, zwaar beschadigde Canta steevast dwars op welke stoep dan ook pleurde, waarna hij ruzie maakte met de buren. Hij was geen man, geen vrouw, geen dier, geen mens, geen volwassene, geen kind en is inmiddels, tot mijn treurnis, alweer zes jaar dood en natuurlijk vervangen door twee bovenmodaal verdienende dertigers.

‘Nu geef ik toe’ is onnodig (evenals ‘het leukste aan de vraag’ in de volgende alinea), maar verder slaagt ze er wederom in een goed beeld neer te zetten. We zien de kraai in zijn autootje door de voormalige volksbuurt scheuren. 

Het leukste aan de vraag was het gesprek dat ik daarna op straat met hem had, over hoe zijn toenmalige huisgenoot in de jaren zeventig op ‘natuurlijke wijze’ een vrouw had ‘geïnsemineerd’ in hun woongroep. ‘Dat was toen heel normaaaaaal’, kraste Jantje: ‘En feilloooos.’

Wij hielden het toch maar bij een zorgvuldig uitgezochte lieve donorvader, wat ongemakkelijk gefrutsel met een duralexglas in klein formaat waar ik mijn handen goed omheen kon sluiten om het zaad warm te houden, waarna ik naar boven liep en met een authentiek oren-uitspuitspuitje feilloos en eigenlijk nog best intiem, de inseminatie verrichte.

Jammer dat De Vries deze laatste twee alinea's niet heeft omgedraaid. In de slotalinea ontbreekt nu een pointe, waardoor het stukje uitdooft. Jantje had best het laatste woord mogen hebben - zoals het Jordanezen betaamt. Geen prijs, wél een aansporing om te blijven schrijven. 

Er zit 100 euro in de pot. Kunt u het beter, zo’n column? Om volgende week mee te dingen: stuur uw 250 woorden uiterlijk a.s. vrijdag 12 uur naar didu@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden