De boekluisteraar Killing Eve

Codename Villanelle – de luisterboekversie van Killing Eve – is de moeite van het afluisteren waard

Hugo Blom leidt u door de wereld van het luisterboek.

Een mooi detail in het verder verontrustende verhaal over Bas van Hout en diens wedervaren met de AIVD was zijn beschrijving van de mannen van de geheime dienst tijdens de eerste kennismaking. Ze zaten ‘goed in het pak’, en waren het tegenovergestelde van ‘gehaaide James Bondtypes’. Wie de afgelopen jaren weleens een spionageserie of -film zag, weet dat geheim agenten vaker worden afgebeeld als boekhouders dan als gebronsde atleten, met excuses aan alle boekhouders ter wereld die op James Bond lijken.

Wat ik wel weer aandoenlijk vond, was dat de AIVD werk had gemaakt van het bedenken van een mooie, de lading dekkende naam voor de operatie met Van Hout: Acheron, de rivier uit de Griekse mythologie die de grens met de onderwereld vormde. Stelletje gymnasiasten daar bij de geheime dienst, maar wel vergeten om Van Houts naam goed weg te lakken. Ik zou zelf kiezen voor volstrekte nonsensnamen als ‘okidoki’ in relatie tot geheime bronnen, maar het lijkt er in ieder geval op dat al die spelletjes uit de romans van John le Carré toch waar zijn. 

Of laten geheime diensten zich juist inspireren door spionageliteratuur? Hun bestaan gaat gelijk op, met het ontstaan van de eerste geheime diensten begin vorige eeuw zag ook het genre van de spionageroman het licht. In 1903 verscheen The Riddle of the Sands – A Record of Secret Service, door Erskine Childers. Het boek werd in 2008 als audioboek uitgebracht, voorgelezen door Simon Vance. Ik kan niet meteen zeggen dat dit een aanrader is, het boek werd meerdere malen verfilmd, onder andere een keer door de Duitse tv in 1987, wat in mijn herinnering de traagste tv-vertelling aller tijden opleverde over de belevenissen van hoofdpersonen Davies en Carruthers in het Duitse waddengebied.

Laten we dan een sprong maken van 112 jaar over Joseph Conrad, W. Somerset Maugham, Ian Fleming en Le Carré heen. In 2015 was daar opeens Codename ViIlanelle, waarmee Luke Jennings, die tot dan toe vooral uitblonk in het schrijven van dansrecensies voor The Observer, een totaal nieuwe kamer opende in het spionnenhuis. Zijn vier voor Amazons Kindle singles geschreven novellen van niet meer dan 50 pagina’s over de vrouwelijke huurmoordenaar Villanelle werden een groot succes, met een heuse cult following, the Villanelle Elitists genaamd, en nadat de BBC besloot er de tv-serie Killing Eve van te maken was er helemaal geen houden meer aan. Dan zal er ook wel een luisterboek zijn, toch? 

Eind 2018 verscheen inderdaad Codename Villanelle waarin alle novellen gebundeld zijn, voorgelezen door Laura Kirman, met als ondertitel Killing Eve, Book 1. De cyclus van het nieuwe schrijven: van Kindle single, via tv, tot luisterboek. Wie het hele boek wil luisteren moet even op de lengte letten, er circuleren meerdere versies, de volledige duurt 6 uur en 48 minuten en heeft – natuurlijk – de twee actrices uit de serie als cover. De Engelse Kirman heeft een fijne spionagedictie en meteen al in de eerste minuut is er een mooie zin voor de AIVD: ‘There are no security people, because at this level of secrecy, security people themselves become a risk.’ Oortjes in, jongens en helemaal afluisteren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden