Poëzie Goed en Slecht

Co Woudsma maakt een valse start, maar Dorien Dijkhuis begint goed

Na een valse start van Co Woudsma vindt Arjan Peters bij Dorien Dijkhuis een goed begin. 

Beeld Getty, bewerking Studio V

Er was maar één dichter die je met F. kon aanduiden, omdat hij dat zelf ook deed: Ef Starik (1958-2018). Aardig van Co Woudsma, dacht ik nog, dat hij een gedicht over hem heeft geschreven, getiteld ‘F.’ (Hollands Maandblad 11; € 12,50):

‘Na de dode lopen we vanaf de plaats
waar F. toen nog niet lag door een gebied
van rails en weiland en voormalige bedrijven,
vervolgens door het park waar hij mij kortgeleden
overschreeuwde, ik ging maar verderop mijn versjes doen.

Nu, bij de poort, nemen we afscheid,
de knipperogige in blauwe trui, de deernis
grijnzende nadrukkelijke bard in pak – dan gaan
we ieder naar ons eigen einde.’

Hoe kwalijk van die Woudsma om deze gelegenheid – duidelijk een verwijzing naar de begrafenis van Starik op St. Barbara in Amsterdam – aan te grijpen om een paar rekeningen te vereffenen, niet alleen met de dode dichter, maar ook nog met een paar collega’s. Ter vertroosting: de slotregel suggereert wel dat ze hiermee van hem af zijn.

‘Goede reis’, zouden we hem willen naroepen, en laat dat nu ook de titel zijn van een gedicht uit Waren we dieren van debutant Dorien Dijkhuis, het perfecte gedicht om de valse start mee goed te maken (Nieuw Amsterdam; € 20):

‘In Argentinië stappen mensen met hun rechterbeen
het nieuwe jaar in, in Colombia lopen ze
met een lege koffer door de straat

voordat de camera werd uitgevonden trok men
op de muur met kalk een lijn rond het lichaam van degene
die op reis ging

dromen is reizen zonder je te verplaatsen
een bed wordt ook wel koffer genoemd

’s nachts voelt alleen zijn anders dan overdag
misschien omdat je in het donker geen schaduw hebt

als je goed kijkt zie je dat de moedervlekken
op je huid sterrenbeelden vormen

zie je een ster vallen, kijk je terug in de tijd
en mag je een wens doen voor later

als je ooit terugkeert zal ik je herkennen aan de
kalkdeeltjes, sterrenstof op je schouders’

Aangenaam nuchter en buitengewoon informatief (er zijn kwallen die aan het eind van hun leven verjongen, bericht Dijkhuis verderop, ik hoop niet dat dat voor menselijke kwallen opgaat) lijkt deze dichter helemaal niet met dichten bezig te zijn. 

Totdat in de voorlaatste regel van ‘Goede reis’ blijkt dat alle weetjes een omweg waren om een gevoelig afscheid te bezweren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden