Cinedans opent met film zonder dans

Vanavond heeft het dansfilmfestival Cinedans de Nederlandse première van Galloping Mind, het speelfilmdebuut van choreograaf Wim Vandekeybus. Een weerspiegeling van een 30-jarige carrière in de dans, zonder ook maar één dansscène.

Galloping Mind, Wim Vandekeybus

De Vlaming Wim Vandekeybus is niet alleen danser en choreograaf, maar ook fotograaf en filmmaker. Korte films maken regelmatig deel uit van zijn voorstellingen en daarnaast bracht hij verschillende dansfilms uit. Galloping Mind is zijn eerste speelfilm: twee uur lang, gedreven door een narratief zonder dansende lichamen. En toch in alles typisch Vandekeybus, die in 1987 zijn eerste choreografie maakte.

Een vrouw met een vurige kinderwens die niet zwanger wordt. Een man die geen kinderen wil maar ze wel krijgt. Een tweeling die bij de geboorte stiekem wordt gescheiden - het meisje groeit keurig beschermd op, het jongetje in een straatbende - maar weer samenkomt door hun lotsbestemming, hun onversnijdbare bloedband. Het verhaal is van mythische proporties en draaft tegen het eind bijna de afgrond in, zo dramatisch. Maar dat pik je: het past bij het verloop van de film en de overweldigende beeldtaal, die net zo intens, dynamisch, associatief en emotioneel is als Vandekeybus' dans.

Schoonheid van verbeelding

De film is gedraaid in Hongarije en aan de Zwarte Zee in Roemenië, met weeshuiskinderen als streetkids en danser en prachtacteur Jerry Kilick in de rol van de man, Sam, eigenaar van een louche dierenzaak die 's nachts als radiopiraat filosofische praatjes over de stad uitstrooit. Hij ontsnapt aan het gereguleerde leven van de volwassenen, schurkt aan tegen het vrije leven van de kinderen die zwerven van rivier naar zee naar steengroeve.

Symbool voor die vrijheid is het paard, een dier dat vaker in Vandekeybus' werk opduikt. 'Er zit een paardje in mijn geest, ik verspreid zijn mest over de hele stad', fluistert Sam. De in havencontainers gevangen paarden aan het begin van de film blijken een poëtisch leidmotief. Ze duiken op uit zee en galopperen met de kinderen door de stad, gevaarlijk terrein, zal blijken. Galloping Mind belichaamt wat Vandekeybus altijd zoekt: het intuïtieve, het rauwe en vooral de schoonheid van de verbeelding.

Van Nederlandse bodem

1 Point-Taken serie korte dansfilms

2 Thin Skin documentaire over Marco Goecke, choreograaf bij NDT

3 Jaap Flier, solist: documentaire over een belangrijke danser en docent in de Nederlandse dansgeschiedenis

Galloping Mind, 18/3 in Eye, Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden