Choreografisch valt er weinig te halen bij Dutch Doubles - toch zindert het spektakel lang na

Als twee ravottende jongens trekken choreograaf Ernst Meisner en harpist Remy van Kesteren alles uit de kast. En zij niet alleen.

Het Nationale Ballet Impermanence tijdens DUTCH DOUBLES premiere 23 maart 2018 Amsterdam Beeld Hans Gerritsen

Kom je voor de dans, de muziek of voor de show? Wie dat laatste zoekt, is bij de apotheose van Dutch Doubles aan het goede adres. Sterker nog, Last Resistance, de samenwerking tussen zangeres Wende Snijders en choreograaf Annabelle Lopez Ochoa, kan zo naar het Eurovisiesongfestival.

Wedden dat Die Wende als een tornado de Oost-Europese concurrentie zo van het podium blaast? Wat een diva, wat een vamp. Ze mag gerust de Kate Bush van de Lage Landen worden genoemd. En dat met 32 dansers aan haar voeten, in een strak georganiseerd showballet.

Als een losgebroken tijger briest Wende tijdens het half uur durend optreden over het podium. Zes nummers zingt ze, van haar album Last Resistance, en ze geniet van iedere minuut en van alles en iedereen beneden haar, op het grote podium. Het Balletorkest in de orkestbak. Haar driekoppige band (op drum, bas, gitaar en elektronica) op een simpel oplopende schijf achter haar. En ruim dertig dansers van Het Nationale Ballet, die als een line-up een front vormen en soms in wat klassiek getinte duetten of trio’s voor haar langs schieten.

Eerlijk is eerlijk, die balletdansers kunnen veel meer dan dat ze nu mogen laten zien van Lopez Ochoa. De choreograaf – al vijftien jaar bevriend met Wende – zet Het Nationale Ballet vooral in als energiek, flexibel dansweb rond de zangeres.

Het Nationale Ballet Last Resistance tijdens DUTCH DOUBLES premiere 23 maart 2018 Amsterdam Beeld Hans Gerritsen
Het Nationale Ballet Last Resistance tijdens DUTCH DOUBLES premiere 23 maart 2018 Amsterdam Beeld Hans Gerritsen

Mooi en spannend is het strakke openingsbeeld, waarin eerst benen, vervolgens billen en dan pas torso’s tevoorschijn komen. Wat gewoontjes zijn de duetten, trio’s en kwintetten die zich af en toe uit de groep losmaken. Toch weet grand sujet Erica Horwood op het nummer Nude met een krachtige expressie in aandacht gelijk op te gaan met heerser Wende. Hilarisch is de manier waarop de dansers de zangeres als godin boven hun hoofden liften.

Voor de pure dansliefhebbers mag het amusement lijken – choreografisch valt er weinig te halen – toch zindert het overdonderend optreden lang na. Vooral Het Balletorkest vult het instrumentarium van de songs van Wende ragfijn in; het orkest blijft loepzuiver overeind in deze rockende dansstorm. Alsof het Nationale Ballet met deze Dutch Doubles los gaat op een uitrenveldje. Het is ze gegund.

Een andere nieuwe dubbel uit de muziek en dans, dat de avond opent, wordt gevormd door choreograaf Ernst Meisner en Remy van Kesteren, harpist en componist. Als twee ravottende jongens trekken ze tijdens Impermanence alles uit de kast.

Soms iets te veel. De schuivende, over het podium wandelende panelen zijn overbodig. Meisners bewegingstaal is van zichzelf sterk genoeg. Vooral door zijn strak gechoreografeerde joligheid zoals pootje haken, vingerknippende handen en brisante huppelsprongetjes.

Meisner heeft gevoel voor ballet, muziek en ruimte, en is niet bang heldere beelden te zetten tegenover het uitbundige instrumentarium waarvan Van Kesteren zich als componist bedient. In de bak Het Balletorkest, op het podium slagwerk, saxofoon, vibrafoon, keyboard en duduk. Zelf plukt en rukt hij aan zijn harp, maar stapt hij ook achter een glasharp. Van Kesteren zingt zelfs met elektronisch vervormde stem, al doet dat afbreuk aan zijn verder gewaagde compositie. In het middendeel krijgt zijn compositie zelfs symfonische allure. Natuurlijk, het is te veel en te bont, maar beter deze bravoure dan braaf binnen de lijntjes kleuren.

Het Nationale Ballet Impermanence tijdens DUTCH DOUBLES premiere 23 maart 2018 Amsterdam Beeld Hans Gerritsen
Het Nationale Ballet Impermanence tijdens DUTCH DOUBLES premiere 23 maart 2018 Amsterdam Beeld Hans Gerritsen

Tel daarbij op het sfeervolle mannenduet van Wubkje Kuindersma, met live zang, gitaar en piano van singer-songwriter Michael Benjamin, en Dutch Doubles krijgt ook klasse. Dit Two and only, uit 2017, prachtig gedanst door de jonge, watervlugge Timothy van Poucke en de rijpe, sterke Marijn Rademaker, heeft alles in zich om een klassiekertje te worden.

Het Nationale Ballet Two and only tijdens DUTCH DOUBLES premiere 23 maart 2018 Amsterdam Beeld Hans Gerritsen

En dan Déjà Vu (1995) van Hans van Manen, dat is natuurlijk al twintig jaar een klassieker. Het mooie samenspel met steeds wisselende machtsposities tussen Igone de Jongh en Marijn Rademaker geeft prachtig reliëf aan de live gespeelde Fratres voor viool en piano van Arvo Pärt. Tegen zo veel muzikaal en choreografisch raffinement kan geen Dutch Double op.

Dutch Doubles begon vier jaar geleden als experiment door Het Nationale Ballet om Nederlandse (of in Nederland werkzame) choreografen een liaison aan te laten gaan met kunstenaars uit andere disciplines. Jorma Elo werkte in 2014 bijvoorbeeld samen met modeontwerpers Viktor & Rolf, hetgeen oogstrelende maar ondansbare danstutu’s opleverde, zoals in carré-vorm of met een hap eruit gebeten. Choreograaf Ton Simons liet zich voor Romance inspireren door topfotograaf Rineke Dijkstra. En Hans van Manen zette harpist Remy van Kesteren bijna tussen zijn dansers, met harp. In deze tweede editie pakt Dutch Doubles het grootser aan. Met een compleet instrumentarium boven- en ondergronds. En dansers, niet te vergeten.

Dutch Doubles door Het Nationale Ballet & Het Balletorkest. Met Impermanence van Ernst Meisner en Remy van Kesteren, Two and only van Wubkje Kuindersma en Michael Benjamin, Déjà Vu van Hans van Manen en Arvo Pärt en Last Resistance van Wende Snijders en Annabelle Lopez Ochoa, 24/3, Nationale Opera & Ballet. Aldaar 7 en 8/4 en 12, 14 en 15/4. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden