Review

Chic de friemel op gala-avond KCO

Aan het Koninklijk Concertgebouworkest (KCO) kleeft eeuwig iets van chic de friemel. Toch was in 127 jaar niemand op het idee gekomen om er maar eens ongegeneerd aan toe te geven. Donderdag was het zover: met een gala-avond voor vrienden en relaties luidde het orkest feestelijk het nieuwe seizoen in.

Gastsolist cellist Yo-Yo Ma tijdens KCO Opening Night.Beeld anp

Tijdens een walking dinner kon worden genoten van bisque de homard en parelhoen met zomergroenten. Smartphones flitsten toen de beschermvrouwe, koningin Máxima, op het frontbalkon verscheen. Maar in alle euforie zou je bijna heenlezen over een uitspraak van KCO-directeur Jan Raes in het programmablad. Zorgelijk zegt hij: 'We worden kwetsbaar, de laatste jaren.'

De Opening Night blijkt een nieuwe zet te zijn op het ingewikkelde schaakbord van een mondiaal toporkest. Het spel draait er om slinkende subsidiestromen en nieuwe publieksgroepen, innovatie en loyaliteit. Het gala moet relaties verdiepen die op termijn levensreddend kunnen zijn.

Muzikale vriend

De muzikale vriend die er z'n schouders onder kwam zetten, heette Yo-Yo Ma. De Amerikaanse cellist werd door het orkest onthaald als een verloren zoon. Twintig jaar geleden zagen ze zijn strijkstok voor het laatst - al gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat Ma de weg naar Amsterdam ook buiten het orkest om wist te vinden. Vorig jaar nog was hij met zijn Silk Road Ensemble present om de Concertgebouw Prijs te incasseren.

Sommige muziekliefhebbers vinden hem de beste cellist ter wereld. Die kroon wilde je Yo-Yo Ma na het Eerste celloconcert van Sjostakovitsj best opzetten - maar dan moest je je wel beperken tot de maten waarin hij zijn mooiste, rondste, zachtste en zuiverste noten uit zijn instrument haalde. Kwam het aan op de kracht en de frustratie waarmee Sjostakovitsj de Stalin-terreur van zich af schreef, dan gaf Yo-Yo Ma niet thuis.

Pablo Casals

Evengoed brak een subliem moment aan toen hij met zes KCO-cellisten een kringetje vormde voor de toegift. El cant dels ocells heette de donzige zweefpartij die uit de pen komt van cellolegende Pablo Casals. De geladen stilte na de slotnoot joeg het traanvocht naar de ogen.

Dirigent Daniele Gatti bewees zijn horlogemakerkwaliteit in Tsjaikovski's Notenkraker en Stravinsky's Vuurvogel. Op gezag van de Italiaan, die volgend seizoen aantreedt als chef, tikten briljante seconden voorbij, met een glansrol voor bewasemde violen, geurig fluitspel en accenten die als een guillotine kliefden.

Toch ontbrak aan Tsjaikovski de glimlach en aan Stravinsky het verhaal. Merkwaardige paradox ook, om je bij een wiegelied af te vragen of het knikkebollen nu duidt op een kracht of een zwakte van Daniele Gatti.

KCO Opening Night Tsjaikovski, Stravinsky, Sjostakovitsj. Koninklijk Concertgebouworkest o.l.v. Daniele Gatti, met Yo-Yo Ma (cello). Amsterdam, Koninklijk Concertgebouw, 10/9. NPO Radio 4, 13/9, 14.15 uur.

Dirigent Daniele Gatti (M) neemt het applaus in ontvangst na het optreden van het Koninklijk Concertgebouworkest.Beeld anp

Koningin Maxima ariveer bij KCO opening Night

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden