Catch heeft moeite gedaan goede acts naar Utrecht te halen, maar loopt dood in al die goede bedoelingen

Dance, 24/3, Festival Catch, TivoliVredenburg, Utrecht.

Donkere tijden voor het Amsterdamse dancefestival Pitch en zusterfestival Catch in Utrecht. Eerder deze maand werd bekend dat de Pitch-editie van 2018 aan de NDSM-werf niet doorgaat. Om artistiek-inhoudelijke redenen. Volgens de organisator Mojo is het tegenwoordig moeilijk vissen in de vijver waaruit Pitch en Catch graag mooie namen omhoog trekken. Namen van bandjes dus, die live dance spelen en letterlijk leven blazen in de elektronische muziek. De echt goede livedance heeft allang een plek gevonden op de grote popfestivals en elders.

George FitzGerald op dancefestival Catch. Beeld Jaap Beyleveld

Op Catch in Utrecht, dat zaterdag wél doorging in de zalen Ronda en Pandora van TivoliVredenburg, wordt het probleem onderstreept. Het is merkbaar dat Catch echt moeite heeft gedaan enerverende acts naar Utrecht te halen, maar het festival verzandt in goede bedoelingen.

In de Pandora staat bijvoorbeeld de Britse act rond producer George FitzGerald
met drummer en zangeres, naast toetsen en elektronica –maar de instrumentale tracks blijven steken achter kitscherige riedels op de piano: fantasieloos en verre van opwindend. De drummer doet vaak weinig meer dan een mechanisch ritme slaan op de hi-hats – tsja, dát kan zo’n drumcomputer natuurlijk ook best goed. Het wordt iets beter als een zangeres de sfeervolle track Roll Back inzet, met een omfloerste soulstem. Maar vergeleken met bijvoorbeeld de sensationele live-dance van de band Floating Points, die Catch in een eerdere editie naar Utrecht haalde, maakt George FitzGerald bar weinig indruk.

Na middernacht, en dus primetime, verschijnt Fatima Yamaha in de Ronda. En al kun je weinig aanmerken op de melodieuze electrodisco van Bas Bron – de man achter Yamaha en natuurlijk De Jeugd van Tegenwoordig – dit is toch niet de  grensverleggende livedance waarvoor je in een volle popzaal wilt staan op zaterdagnacht. Het is ook te merken in de Ronda. Als Bron een paar leuke loopjes aflegt op zijn keyboard en de bassdrum even wat minder dwingend is, hoor je een orkaan van geouwehoer door de zaal trekken.

Maar als het wel spannend wordt, bijvoorbeeld bij een optreden van de dwarse Italiaan Lorenzo Senni, begrijpen Catch en publiek elkaar ook niet meer zo goed. Senni maakt basale dance op een laptop en een synth: keiharde baslijnen en stotterende synthaanslagen, geïnspireerd op de aloude trance maar soms versneden met brute gabberhouse. Het kost wat moeite de diepe lagen in deze recalcitrante elektronische punk te ontdekken, maar dan komen de climaxen in zijn tracks ook hard binnen. Helaas speelt Senni de zaal vrijwel leeg en is ook deze act eigenlijk een mismatch.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden