Carnival Vol. II. Memoirs Of An Immigrant

Zonnig geluid

Van de drie Fugees heeft Wyclef Jean de meest consistente solo-carrière op zijn naam gezet. Het wachten op de nieuwe Lauryn Hill heeft te lang geduurd en waar is die Pras eigenlijk gebleven?
Ze hebben hoogst waarschijnlijk ook niet zo'n dik adressenboekje als Wyclef Jean, want wanneer je kijkt wie er allemaal op zijn heel aardige Carnival Vol. II meedoet, struikel je over de A List-types uit alle windrichtingen van de popmuziek.

Van Paul Simon tot Mary J. Blige en van Sizzla tot Norah Jones, leveren ze een bijdrage aan de liedjes van Wyclef Jean, en ze krijgen stuk voor stuk de ruimte om zelf even te laten horen waar ze goed in zijn.

De titel van de plaat verwijst naar het tien jaar geleden verschenen solodebuut van de in New York wonende Haitiaan. En het vervolg blijkt minstens zo feestelijk. Wyclef Jean laveert handig tussen hiphop, reggea en funk door - zoals iemand als Michael Franti dat kan.

Jean klinkt echter minder prekerig. Ondanks de zware thematiek in de liedjes over immigrantenleed, is het geluid zonnig. Jammer is dat de liedjes wat al te weinig structuur kennen. Er is echt een Norah Jones of Paul Simon nodig om te overtuigen, zonder hen had Wyclef Jean het niet gered.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.