TV-recensieFrank Heinen

‘Carnavalshart’ is voor iedereen mét en zonder hart voor carnaval

null Beeld

In Carnavalshart wordt niets sociologisch-historisch geduid. Voor de makers en de hoofdrolspelers ís carnaval er gewoon, daar hoeft geen toelichting bij.

Op de avond waarop bekend werd dat tv-presentator en zanger Lex Uiting tijdens het Venlose carnaval Prins zou zijn, stonden Uitings ouders nietsvermoedend in de zaal. Direct na de aankondiging, viel de verse Prins zijn ouders in de armen. Zijn moeder huilde, zijn vader veegde iets uit zijn oog en kon van stomme verbazing en aandoening alleen maar ‘Ruig, hè’ uitbrengen. Elk jaar als carnaval nadert, denk ik even aan dat ‘Ruig, hè’ van Uiting senior, dat in mijn geheugen ligt opgeslagen dankzij Pieter Kuijpers’ schitterende documentaire Nao ’t Zuuje.

Van mij heeft de carnavalsgeest nooit echt bezit genomen. Te ver van het epicentrum opgegroeid, denk ik. Toen ik, als volwassene, alsnog probeerde aan te haken, in een stad die de mijne niet was, verkleed als kok, bleek het te laat, te tijdelijk, te willekeurig. Ik stond erbij, en geen moment ertussen.

Deze week zendt KRO-NCRV in samenwerking met lokale omroepen Omroep Brabant en L1 elke avond Carnavalshart uit, een verzameling minidocumentaires over de ziel van het feest. Prettige, onnadrukkelijke portretjes, geschetst met een vanzelfsprekendheid die vaak ontbreekt in human interest over regionale gebruiken en tradities. De blik is meestal, hoe welwillend ook, die van de buitenstaander die door de beslagen ramen naar binnen kijkt. Vaak overbrugt de camera slechts een stukje van de kloof die zich destijds midden in een stampvol feestcafé voor me opende – ondanks mijn koksmuts.

In Carnavalshart wordt niets sociologisch-historisch geduid. Weinig uitleg. Voor de makers en de hoofdrolspelers ís carnaval er gewoon, daar hoeft geen toelichting bij. Je gaat de zee ook niet toelichten. Dinsdag stonden deelnemers aan het LVK, het Limburgs Vastelaovesleedjes Konkoer, centraal. Een kwartier lang verbleef ik in een wereld die me tot dan toe volslagen onbekend was, vol zangers waarvan ik nog nooit had gehoord, mensen als Fiorenza en Spik & Span, en toch voelde ik me er even onderdeel van, dacht ik te snappen wat er op het spel stond en enigszins te kunnen navoelen wat talloze mensen missen nu het LVK ditmaal op de radio moest plaatsvinden.

Wie wil weten wat carnaval ook kan zijn, soms, moet de aflevering van maandag even terugkijken. Daarin vertelden Bas en Mandy van de Kuit over hun zoon, geboren met verschillende beperkingen. Ze haalden herinneringen op aan die keer dat zij samen het prinsenpaar waren en zich dagen in de schaduw bevonden van hun glunderende zoon, stralend middelpunt van elk feest. Veel foto’s, van een jongetje op de arm van zijn moeder, een smal lijf in een groot ziekenhuisbed. Afgelopen najaar ging Kyan snel achteruit. Bij hoge uitzondering kwamen de Prinsenparen van Heerlen, Brunssum, Kerkrade en Landgraaf in vol ornaat naar hem toe, om hem door het raam een Vastelaovendgroet te brengen. Weer: foto’s. Een doodziek kind met een steek op het hoofd. Een kamerbrede lach achter het raam. Twee weken later overleed hij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden