AlbumrecensieC.P.E. Bach - Xenia Löffler

Carl Bach maakt wat zijn vader lastig afging: muziek die vanaf maat 1 onder de huid kruipt ★★★★☆

Carl Philipp Emanuel Bach kon iets wat zijn vader Johann Sebastian lastig afging: gevoelsmuziek schrijven die vanaf maat 1 onder de huid kruipt. De postume pech voor Carl Philipp is dat de kunst van het muzikale hartuitstorten in de mangel is geraakt tussen de Barok van zijn pa en Händel, en de Klassieke periode van Haydn en Mozart.

Onder gejuich stuift het Hoboconcert in Es-groot ervandoor. Aan de andere kant van het spectrum ligt de stille berusting die de hobosolist, Xenia Löffler, legt in het langzame middendeel van het Concert in Bes-groot. Ze speelt op een instrument naar 18de-eeuws model, met een open klank die soms neigt naar droef gesnater. Löffler versiert haar partij met arabesken die in de concertzaal zouden verdampen, maar die de studiomicrofoon keurig oppikt. In twee symfonieën laat de Akademie für Alte Musik Berlin horen dat vormvastheid bij Carl Philipp steevast gepaard gaat met een prettig soort onberekenbaarheid. 

Xenia Löffler

C.P.E. Bach

Klassiek

★★★★☆

Harmonia Mundi

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden