AlbumrecensieCaribou - Suddenly

Caribou’s Dan Snaith is op het schitterende Suddenly meer dan ooit een zanger ★★★★☆

Tien jaar geleden ging het roer om bij de Canadees Dan Snaith: onder de artiestennamen Manitoba en Caribou had hij tot op dat moment veelkleurige, psychedelische pop gemaakt, maar op Swim (2010) werd Caribou een elektronische act van het speelse, lichtvoetige soort.

Dat levert nu, na Swim en Our Love (2014), voor de derde keer een schitterend album op: Suddenly, een titel die verwijst naar de vele plotselinge wendingen in de muziek.

Niet eerder manifesteerde Snaith zich zo nadrukkelijk als zanger: zijn hoge, ijle stem kleurt vrijwel elke track. Zo hoor je extra goed dat zijn elektronische composities bijna altijd popliedjes zijn, met delicate melodieën, een kop en een staart.

Hij zingt over zijn leven, over zijn gezin, nu eens in een dansvloertrack als Never Come Back, dan in een Moby-achtig liedje met soulsamples en violen (Home) en dan weer in Magpie, een klein liedje dat van The Beatles had kunnen zijn als er in de jaren zestig elektronisch instrumentarium voorhanden was geweest.

En altijd is er dat gevoel voor een licht nostalgische melodie, gekoppeld aan een muzikale frivoliteit die maakt dat je tegen het eind van Suddenly de lente in je kop hebt.

Caribou komt op 29 april naar TivoliVredenburg in Utrecht.

Caribou

Suddenly

Pop

★★★★☆

City Slang/Konkurrent

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden