Review

Cardoso's kracht is haar zakelijke, analytische toon

De naamloze vrouw die halverwege de roman Keerzijde in de metro stapt met tassen vol monsters van ontharingsmiddelen, kan liefhebbers van het werk van de Portugese schrijfster Dulce Maria Cardoso (1964) bekend voorkomen. Ze neemt plaats naast ene Sofia die zich erover verbaast dat de vrouw ondanks de hitte nylons draagt en dat er dan ook nog een ladder in zit. De vrouw ziet Sofia kijken en zegt dan droogjes: 'Komt door het ongeluk.'

Dulce Maria Cardoso - Keerzijde

Het kan niet anders: dit moet Violeta zijn uit de geweldige roman Violeta en de engelen, in Nederland in 2010 verschenen, en het boek waarvoor Cardoso de European Union Prize for Literature kreeg. Met de kortstondige terugkeer van Violeta in Keerzijde lijkt de schrijfster aan te willen geven dat haar romans inhoudelijk verwant zijn. De vorm van Keerzijde is echter heel anders dan die van haar eerste grote succes.

Was Violeta en de engelen met zijn geheel ontbreken van punten een voorbeeld van stream of consciousness, Keerzijde bestaat uit een groot aantal korte hoofdstukken, met verschillende verhaallijnen die gezamenlijk naar één punt toe lijken te werken, zonder daar echt op uit te komen.

Dulce Maria Cardoso
Keerzijde
Uit het Portugees vertaald door Harrie Lemmens
Fictie
Prominent; 234 pagina's; euro 19,95.

Zakelijk

De belangrijkste verhaallijn is die van het echtpaar Alice en Afonso. Na vijfendertig jaar huwelijk en 'nooit ook maar één probleem' buigt Alice zich over de vraag wat ze haar Afonso als geschenk zal geven op het naderende feest. Ze kan hem niet vragen wat hij wil hebben, want praten doen ze allang niet meer en bovendien, Afonso is altijd op zakenreis, samen met escortgirl Sofia.

De kracht van Cardoso is haar zakelijke, analytische toon. Geen van de personages ontkomt aan haar scalpel, die bloot wil leggen 'wat het dier dat mens heet onderscheidt van de andere dieren.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.