Review

Captain America: Civil War is spectaculaire janboel

Captain America: Civil War is een vrolijke, kleurrijke en onmiskenbaar spectaculaire janboel. Vermakelijk en uiterst knap, maar je zit nooit op het puntje van je stoel.

'Everyone's got a gimmick now.' Die bondige en ietwat verbaasd geuite constatering van de gevleugelde Falcon (Anthony Mackie), veredeld sidekick van supersoldaat Captain America (Chris Evans) leidt in Captain America: Civil War tot een paar tellen van bezinning. Geen echte bezinning, daarvoor is in het vermorzelend hoge verteltempo van deze film geen plaats, maar de onelinervariant ervan, de scenariogimmick als het ware, waarmee de makers even aanstippen dat ze uitstekend weten waarmee ze bezig zijn.

Dat neemt niet weg dat deze derde filmaflevering van Captain America zich grotendeels laat kijken als een aaneenschakeling van op zichzelf staande momentjes. Het is als het binge-watchen van een tv-serie, met een veelvoud aan personages (Iron Man, Black Widow, Winter Soldier, War Machine, Hawkeye, Vision, Scarlet Witch, Ant-Man en nieuwkomer Black Panther completeren het twaalftal) en aan locaties (Lagos, Cleveland, Londen, Wenen, Boekarest, Berlijn, Queens, Leipzig). Het is de dertiende film sinds de Amerikaanse stripgigant Marvel - onder Disneyvlag - in 2008 begon te bouwen aan een universum waarin superhelden geregeld elkaars films bevolken.

Epische strijd

Net als het recentelijk zo verguisde Batman v Superman: Dawn of Justice van het concurrerende DC Comics (dat zeker vergeleken met deze film de boeken ingaat als te stijf, te somber en te humorloos) begint Captain America: Civil War met een politieke noot. Tijdens een missie in Lagos blaast het superheldenensemble in het zoveelste geval van collateral damage een aantal verdiepingen van een flatgebouw weg, waarna een wet in het leven wordt geroepen die de destructiedrang van superhelden dient te beteugelen. Het is een bekend plotelement in verhalen die de maatschappelijke gevolgen van dergelijk heldendom een serieuze plek geven. Dat is soms zeer geslaagd. Denk bijvoorbeeld aan Watchmen of Pixarfilm The Incredibles. Maar hier wordt het gebruikt om de superhelden in twee kampen te verdelen, om voor de verandering elkáár te bevechten.

Dat maakt Captain America: Civil War tot een vrolijke, kleurrijke en onmiskenbaar spectaculaire janboel, een beoogde epische strijd met de sensatie van een vriendschappelijk potje sparren. Dat industrieel Tony Stark annex Iron Man (Robert Downey Jr., smakelijk vereenzelvigd met zijn personage) de wet ondersteunt en dat de eenvoudige vrijheidsstrijder Captain America (de perfect-generieke Amerikaanse bink Chris Evans) weigert te tekenen, resulteert tijdens de 147 minuten dat de film duurt meermaals in schouderophalen. Vermakelijk en uiterst knap, hoe overtuigend scènes zijn waarin 'Cap' met louter spierkracht een opstijgende helikopter naar de grond trekt, of Ant-Men zwaait met een afgebroken vliegtuigvleugel. Maar het blijft bij uiterlijk vertoon.

Enigszins vrezen voor de toekomst van al die nog te verschijnen Marvelfilms doet het wel, dit rondstrooien van het doosje superhelden. Captain America: Civil War dwingt je nooit naar het puntje van je stoel, maar zorgt ervoor dat je voortdurend kalmpjes achterover kunt blijven leunen.

Captain America: Civil War. Regie: Anthony en Joe Russo. Met: Chris Evans, Robert Downey Jr., Scarlett Johansson, Sebastian Stan, Anthony Mackie, Don Cheadle, Jeremy Renner, Chadwick Boseman, Tom Holland. 147 min., in 136 zalen.

Een overzicht: de Marvel superhelden-bioscoop jaarplanning tot 2020. Hoe het universum van de comic-stal blijft uitdijen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden