Camp, kitsch, oprecht: Ondertussen in Casablanca is het allemaal

Wat een genot om Hans Dagelet weer aan het werk te zien, als de ijdele, verwaande acteur Alfred Lohman. Het echte venijn van de voorstelling zit 'm in de entr'actes, die gaan over de wereld die in brand staat.

Hans Dagelet in Ondertussen in Casablanca.Beeld Kurt van der Elst

Om mee te beginnen: Hans Dagelet is terug op het toneel, althans in een grote, dragende rol, in een coproductie van maar liefst twee gezelschappen: Het Nationale Theater en Toneelgroep Oostpool. Wat een genot om hem aan het werk te zien als de ijdele, verwaande, zelfingenomen acteur Alfred Lohman die in Ondertussen in Casablanca uitgebreid wordt geïnterviewd over zijn vak.

Verder is deze voorstelling de eerste regie van Jeroen De Man (ex De Warme Winkel) die bij beide gezelschappen de komende jaren de kans krijgt zich verder te ontwikkelen. De Man schreef ook de tekst, met als resultaat een verrukkelijke mix van satire en aanklacht, uitgevoerd door drie topacteurs en een stel jonge, bonte honden die af en toe voor ontregeling zorgen.

'De wereld brandt en wij spelen toneel.' Dat is het motto van Ondertussen in Casablanca. Het is een raamvertelling die begint aan het strand van Casablanca, waar acteur-op-leeftijd Lohman zijn jonge minnares treft. Daarna schakelen we drie weken terug in de tijd en we belanden in de kleedkamer van de Stadsschouwburg Amsterdam; aan de wanden posters van voorstellingen, krantenknipsels en recensies. Op die plek wordt Alfred Lohman geïnterviewd door een Eva Jinek-achtige journaliste (Anniek Pheifer). Later voegt zich ook zijn vrouw, de eveneens beroemde actrice Lynn Fonteyne (Jacqueline Blom), zich bij het gesprek.

Vanaf dan gaat het toneelechtpaar helemaal los. Herinneringen aan vroeger, de weergaloze vertolkingen van de klassiekers, het toneel van nu, pikante sneren naar collega's als Linda van Dyck en Katja Herbers, anekdotes over Hans Kesting in Kings of War, een geinige imitatie van het gemompel van acteur Martijn Fischer, een onverwachte tongzoen. Jeroen De Man kent het theaterbedrijf van binnenuit extreem goed.

Ondertussen in Casablanca, theater, door: Het Nationale Theater en Toneelgroep Oostpool, tekst en regie: Jeroen de Man. 14/1, Theater aan het Spui, Den Haag. Tournee t/m 25/2.

Het echte venijn van de voorstelling zit 'm in de entr'actes, die gaan over de wereld die wél in brand staat. Dan zitten we ineens in Kinshasa, Aleppo, op een smeltende Zuidpool of tussen drenkelingen op Lesbos, terwijl een sexy gast in zwembroek ligt te zonnen. Deze scènes zijn soms rommelig raar, maar juist bedoeld om de onmacht van het theater iets aan de wereld te veranderen te onderstrepen. Intussen zijn Alfred en Lynn volledig met zichzelf, het vak en hun uitgesleten huwelijk bezig. Naast de virtuoze Dagelet speelt Blom schitterend een verzenuwde actrice en Pheifer een hilarisch irritante journaliste.

Aan het slot zingt de hele bende een eigen versie van We are the World. Camp, kitsch, oprecht, het is het allemaal. Ondertussen in Casablanca is misschien vooral bestemd voor mensen die wel eens vaker naar theater gaan, maar ach, dat zijn de beroerdsten niet.

Het stuk Ondertussen in Casablanca begon als een bespiegeling op het vak, maar dat veranderde toen de MH17 werd neergehaald. De ondertitel luidt: De wereld brandt en wij spelen toneel. 'De realiteit haalt een toneelspeler altijd rechts in', zegt regisseur Jeroen de Man erover. Lees het interview dat de Volkskrant met de regisseur had hier.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden