recensie toneel

Bye Bye Baby is een meeslepend brugklasdrama waarin menig toeschouwer zich zal herkennen (vier sterren)

Tekst komt er nauwelijks aan te pas, maar Bye Bye Baby - over twee meisjes in hun slaapkamer - is een meeslepende voorstelling.

Beeld Nichon Glerum

Is er een ergere tijd dan de brugklas? Nieuwe school, nieuwe mensen, nieuwe alles. Iedereen reageert daar anders op. Dat laat theatermaker Nastaran Razawi Khorasani zien in Bye Bye Baby (10+), een fysieke voorstelling bij het Rotterdamse jeugdgezelschap Maas Theater en Dans.

Zoals in haar eerdere werk heeft Khorasani een simpel concept tot het uiterste doorgevoerd. Dat levert een eenduidige voorstelling op met veel herhalingen, geen changementen en één lange, elektronische soundscape. Bye Bye Baby is het soort theater dat je fantastisch vindt of verschrikkelijk. Ik vond het fantastisch.

Beeld Nichon Glerum

Het podium is in tweeën gedeeld. Er zijn twee slaapkamers. Twee jonge meisjes (gespeeld door Nina Fokker en Khorasani zelf) doorlopen hun dagelijkse rituelen: aankleden, voor de spiegel staan, spelen. De meisjes hebben geen echt contact. Er wordt niet gesproken in de voorstelling, behalve via een chatvenster dat groot op een achterdoek geprojecteerd wordt.

Er is geen anekdote, we komen niet te weten wat de meisjes buiten hun slaapkamers meemaken. En dat doet er ook niet toe. We zien alleen hoe hun rituelen langzaam veranderen. De ene begint hyperactief gedrag te vertonen: obsessief met kleren bezig, een nepglimlach die almaar groter wordt. De ander keert in zichzelf. Haar garderobe kleurt volledig zwart. Spelen wordt slapen en rondhangen. Ook de chatteksten worden wezenlozer. ‘Hoe gaat het?’ Antwoord: ‘Jaaaaa! Goed hoor.’ Dan lang niks. ‘Ok, doei.’ De muziek, voortgestuwd door een harde beat, krijgt steeds meer lagen en nuances. En klinkt melancholischer.

De eenzaamheid is op een gegeven moment te snijden in de twee – inmiddels rigoureus verbouwde – meisjeskamers. Het knappe is dat Khorasani daar geen groot drama van maakt, maar het presenteert als een vanzelfsprekende ontwikkeling. En dat moet voor velen in het publiek, jong en oud, herkenbaar zijn.

Bye Bye Baby van Nastaran Razawi Khorasani door Maas Theater en Dans. Gezien Maaspodium, Rotterdam, 1 februari. Tournee t/m 5 april.

Beeld Nichon Glerum
Beeld Nichon Glerum
Beeld Nichon Glerum
Beeld Nichon Glerum
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden