Bush junior schrijft liefdesverhaal over zijn vader

George W. Bush sloeg aan het schilderen na zijn presidentschap. Een van zijn onderwerpen was zijn vader, over wie hij nu een 'portret' heeft geschreven.

Een boek over 41 door 43 - dat klinkt heel cryptisch, maar Amerikanen weten dat het hier gaat om twee presidenten en een vader en zoon. Het is George Bush de Jongere die een portret heeft geschreven over George Bush de Oudere, de 41ste president van de Verenigde Staten.

Het is een lofrede geworden, zoals normaal alleen op verjaardagen wordt uitgesproken aan de dinertafel. En zoals daarbij vaker gebeurt, danst de feestredenaar om de geheimen van de familie heen opdat iedereen aan het eind bij de toast ontroerd en opgelucht het glas kan heffen.

Er hoeft niet aan te worden getwijfeld dat George W. Bush het boek 41. A Portrait of my Father heeft geschreven uit oprechte liefde voor zijn vader. Hij vindt dat Bush senior niet de eer krijgt die hij verdient. Als Republikeinen een van hun oud-presidenten citeren is dat altijd Ronald Reagan. Bovendien slaagde senior er niet in herkozen te worden voor een tweede termijn, en dan word je in Amerika al snel gezien als een halve mislukking. Dat wil junior rechtzetten.

Camp David

Hij verwijst naar Kerstmis 1992. De familie kwam voor het laatst bijeen op Camp David, het presidentiële buitenverblijf. 'Ik heb de race niet afgemaakt', somberde de net door Bill Clinton verslagen president. Zijn kinderen troostten hem door te zeggen dat hij meer had gedaan in één termijn dan andere presidenten in twee. De geschiedenis zou hem herinneren als de bevrijder van Koeweit en als de man die de Koude Oorlog tot een vreedzaam einde had gebracht. Zijn kinderen vergeleken hem met Churchill, die werd weggestemd na de overwinning in de Tweede Wereldoorlog.

Die vergelijking is overdreven, maar Bush senior kan inderdaad niet genoeg worden geprezen voor de manier waarop hij reageerde op de val van de Muur. Congresleden wilden dat hij meteen naar Berlijn zou reizen om de overwinning te vieren. Hij weigerde, hij wilde Gorbatsjov de nederlaag niet inpeperen uit angst dat dit Sovjethaviken zou verleiden tot een gewelddadige reactie.

Hij handelde zoals zijn moeder Dorothy had geleerd: win in stijl, schep niet op, verplaats je in de ander. Met die les droeg zij bij aan de vrede in de wereld. 'Niet veel moeders kunnen dat zeggen', schrijft junior.

Tegengesteld

Het is zo'n moment aan de feesttafel, waar je de gedachten van ooms en tantes ziet afdwalen. Bush senior bleef altijd zijn voorzichtige zelf. Dat kan van zijn zoon niet worden gezegd. Diens beleid als 43ste president was vaak tegengesteld. Het is het verschil tussen een president die halt hield bij de grens van Irak in 1991 en een die doorpakte in 2003.

Junior schrijft dat hij de steun van zijn vader had, zowel voor zijn besluit om president te worden als om Irak binnen te vallen. Dat kan: mogelijk prevaleerde emotionele vaderliefde op cruciale momenten boven rationele bedenkingen.

Zeker is dat vertrouwelingen van senior tegen de inval in Irak waren en dat George en Barbara Bush meer een president hadden gezien in broer Jeb.

George W. had namelijk altijd iets rebels gehad. Volgens biografen wilde hij helemaal op zijn vader lijken, de oorlogs- en sportheld, en toen dat niet lukte, besloot hij het tegendeel te worden, met alle gevolgen van dien voor Amerika en de wereld. Dat de gewezen rebel zich nu in het boek volledig vereenzelvigt met de vader kan betekenen dat hij tot inkeer is gekomen, schreef iemand.

Hij heeft zich toegelegd op schilderen en schrijven en heeft met het boek een liefdesverhaal afgeleverd over zijn vader, ook al verzwijgt hij dat die relatie soms iets van een onmogelijke liefde heeft gehad.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.