Tv-recensieFrank Heinen

Bully. Coward. Victim is een interessante, maar onevenwichtige film over Trump-mentor Cohn

In 2004 maakte documentairemaker Ivy Meeropol Heir to an Execution, een persoonlijke film over het lot van haar grootouders Ethel en Julius Rosenberg. Zij werden bekend als het spionnenechtpaar dat de Sovjet-Unie de atoombom zou hebben bezorgd en belandden in de elektrische stoel. 

Vijftien jaar later kwam Meeropol terug bij dat verhaal. In Bully. Coward. Victim. The Story of Roy Cohn (sinds vorige week bij Ziggo te zien op HBO) portretteert ze de man die als jonge advocaat een vernietigende bijdrage leverde aan de veroordeling van de Rosenbergs.

Roy Cohn was geen geweldig leuke man. Of zoals zijn neef en nicht het in Meeropols documentaire formuleren: hij was ‘het vleesgeworden kwaad’. Een portret van het kwaad kan op zich interessant zijn, en dat is de docu ook wel. Interessant voor wie een kerel wil leren kennen die overal met zijn neus bovenop stond, meerdere vingers in in de pap had, bevriend was met en tegelijk gevreesd door politici, topinvesteerders, criminelen, journalisten en kunstenaars, als een Forrest Gump met een rechtendiploma. 

Interessant ook als je een indruk wilt krijgen van alweer een griezel die met functionele nietsontziendheid zich decennialang onaantastbaar maakte voor vervolging. En voor wie de documentaire over Roger Stone heeft gemist en vier jaar geleden ook is opgehouden met het volgen van de Amerikaanse politiek, biedt Bully. Coward. Victim een onbehaaglijk kijkje in een krater van morele leegte. 

Roy Cohn in Bully. Coward. Victim

Cohn was niet alleen de advocaat die de Rosenbergs zonder omhaal richting doodstraf beargumenteerde, hij was ook hoofdadviseur van communistenjager McCarthy en mentor van een jonge vastgoedmagnaat, ene Trump, over wie hij zei: ‘Ik ken niemand die zo dicht in de buurt van een genie komt.’ De waardering was wederzijds; met name Cohns neiging om nimmer zijn ongelijk toe te geven en altijd de tegenaanval te kiezen, ook als de feiten daartoe niet direct aanleiding gaven, sprak Trump erg aan.

Interessant dus, zeker, maar ook wat braafjes en onevenwichtig. Net als in Cohns leven lopen in Bully. Coward. Victim geld- en privézaken dwars door elkaar. Zijn ambivalente houding ten opzichte van zijn homoseksualiteit krijgt bijvoorbeeld veel ruimte, vaak aan de hand van getuigenissen van mensen die Cohn slechts zijdelings kenden. 

Anderzijds: bijna niemand kende de man anders dan zijdelings. Een van de geïnterviewden stelt dat Cohn geen vriendschappen onderhield, alleen bondgenootschappen. Al dat schaamteloze wangedrag – liegen alsof het gedrukt staat, intimideren, manipuleren, maar ook zoiets knulligs als nooit een rekening betalen – is eigenlijk te veel voor één enkele documentaire. Een opsomming van naargeestige karaktereigenschappen vormt nog geen karakterstudie. De ware Cohn glibbert ook postuum ervantussen. 

Misschien had meer nadruk gelegd moeten worden op de fictieve Cohn, uit Tony Kushners Angels in America, of op Meeropols persoonlijke verhouding tot haar onderwerp. Nu blijft het kwaad vooral een vage vlek op de achtergrond van andermans foto’s.

Lees verder

Gemeen, gevaarlijk en gewetenloos: Trumps leermeester Cohn was schaamteloos én beschaamd
Twee documentaires besteden aandacht aan de briljante jurist Roy Cohn, die in de Koude Oorlog communistenjager McCarthy opstookte en geldt als de leermester van Donald Trump. Hij was een wandelende paradox: duivels en kwetsbaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden