Brusselmans blijft maar doorgaan

Schrijver Özcan Akyol verzamelt alles van veelschrijver Herman Brusselmans. Ook in De fouten ziet hij dat Brusselmans een stylist van de buitencategorie is en bovendien weigert concessies te doen.

null Beeld null

In Nederland kent Herman Brusselmans veel toegewijde verzamelaars. Daarvan ben ik er een. Mijn fascinatie voor zijn werk noopt me zelfs een nieuwe boekenkast te kopen.

Met een paar onbekenden vorm ik een digitaal fanclubje dat elkaar wekelijks op de hoogte houdt van unieke uitgaven die we op rommelmarkten of in antiquariaten vinden. In de groep bekende iemand laatst ietwat bezwaard: 'Deze man schrijft sneller dan wij lezen kunnen'. Daar zit een kern van waarheid in.

De laatste keer dat ik Brusselmans sprak, een maand geleden, vertelde hij dat-ie alweer twee manuscripten had voltooid. Ik vroeg hem wat hij nu van plan was.

'Even pauze, en dan verder', klonk het antwoord. Een arbeidsethos waar menig auteurtje een punt aan kan zuigen, temeer omdat Brusselmans ook nog talloze vaste columns schrijft.

Herman Brusselmans
De Fouten
Prometheus; 224 pagina's; euro 18,95
Brusselmans bescheurt zich (Scheurkalender)
Prometheus; euro 14,95
Fictie

Hoewel de langharige Belg zich aan een uitstapje naar het genre van de thrillers heeft gewaagd, blijven de toon en de stijl van zijn boeken onwrikbaar hetzelfde. Hij koppelt fenomenale meligheid aan alle angsten die hem parten spelen, waarbij zijn immer moeizame band met vrouwen steeds terugkeert, de demonen in zijn leven.

Nu bracht de maniakale schrijfwoede van Herman Brusselmans hem op het idee een aantal misstanden rond een fictieve biografie recht te zetten, een werk van neerlandicus Johannes Huyghe, die het plan had opgevat om de persoon achter het fenomeen te doorgronden.

Het resultaat is vrij eenvoudig: de zelfbenoemde Mooie Jonge Oppergod der Vlaamse Letteren selecteert een passage uit de niet bestaande biografie en fileert daarna de inhoud, op zijn eigen karakteristieke manier, gelardeerd met platte humor, absurdisme en hier en daar zwartgallige existentiële introspectie - met name aan het einde van De Fouten.

Toegegeven, in een recent verleden verschenen er weleens betere boeken van de Vlaming, die vooral excelleert als er iets van een plot is, maar stilistisch blijft hij nog steeds van de buitencategorie. Wat Herman Brusselmans uniek maakt, is het simpele gegeven dat hij in zijn werk geen concessies doet, op welk front dan ook. Zijn oeuvre kent meerdere boeken die een literaire prijs verdienen.

Maar misschien is hij iets te commercieel en eigengereid voor de conservatieve letterkundige goegemeente: deze maand is er bijvoorbeeld een Herman Brusselmans-scheurkalender verschenen, handig in het toilet, of onder de poot van een wiebelend tafeltje.

Ik heb hem vaak gevraagd waarom hij niet voor één keer een serieuze roman schrijft, zodat hij aan iedereen kan laten zien wat ik allang weet, namelijk dat er wel ruimte is voor ernst en diepgang in zijn romans, maar dat de lezer daar goed voor moet zoeken, in een schimmig woud van scheldkanonnades, taalgrapjes, misogynie en andersoortig geouwehoer. Hij wuifde dat voorstel weg, onderbouwd met het argument: 'Het zou te veel oprakelen'.

null Beeld null

In dat kader is het goed om te weten dat er eind volgend jaar een échte biografie over Herman Brusselmans gaat verschijnen, ter ere van zijn zestigste levensjaar, geschreven door Rick Honings, universitair docent moderne Nederlandse letterkunde aan de Universiteit Leiden, bekend van het werk De dichter als idool. De Belg heeft volledige medewerking toegezegd.

Tot die tijd zou iedere literatuurliefhebber zich minimaal aan een roman van de markante verschijning moeten laven, al was het maar om kennis te maken met de totale bandeloosheid van een levende legende, want die status heeft Brusselmans inmiddels wel te pakken.

Er bestaat geen enkele vrouw of literaire jury die zijn productie aan het haperen kan brengen. Brusselmans gaat door. Hij moet door. Of zoals hij zelf zegt: 'Je hoopt als schrijver dat je altijd beter zult schrijven. Deze hoop mag ijdel zijn, maar hij helpt je om te vechten tegen (...) een keuze te maken tussen zelfmoord en de overheersing van de wereld.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden