Albumrecensie Brockhampton

Brockhampton maakt ook zonder Ameer Vann goeie tracks, maar af en toe gaat het mis op het album Ginger ★★☆☆☆

POP

★★☆☆☆

Brockhampton

Ginger

RCA/Sony

Nog altijd een feest om te beluisteren: het Saturation-drieluik (2017) van de zelfverklaarde ‘boyband van de hiphop’ Brockhampton. Elke track leek gekke ideetjes van álle tien, twaalf groepsleden te bevatten. De teksten hadden een innemende kwebbelfactor: alsof ze bij hun shrink op de divan lagen.

Maar toen werd de beste rapper van het stel, Ameer Vann, beschuldigd van seksueel wangedrag, zette de rest hem eruit en moest Brockhampton zichzelf opnieuw uitvinden. Dat leek op Iridescence (2018) en ook vorige maand op festival Woo Hah! te lukken, maar op Ginger gaat het toch een beetje mis.

Er zijn wel goede tracks (de opener No Halo, het feestelijke Boy Bye), maar ook inwisselbare (Sugar), drakerige (Dearly Departed) of gewoon saaie die aan rommeligheid ten onder gaan (I Been Born Again). In Heaven Belongs To You neemt de geweldige Brit Slowthai het roer even over. Goed nummer, maar ook raar, zo’n nummer zonder Brockhampton.

Kortstondig dipje of is de rek eruit? De bandvergadering over die vraag kan zomaar prachtige Brockhampton-nummers opleveren, dus laten we uitgaan van het eerste.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden