Bright Star, One Fine Day, The Squid and the Whale

Iedere dag zet de Volkskrant de beste films op televisie voor u op een rij.

Abbie Cornish als Fanny Brawne in Bright Star van Jane Campion. Beeld Abbie Cornish als Fanny Brawne in Bright Star van Jane Campion.

Bright Star (Jane Campion, 2009)
Canvas, 20.40-22.35 uur

Zelf wilde ze bij de première van haar film vooral benadrukken dat ze eigenlijk helemaal niets met romantiek heeft. 'In tegenstelling tot wat mensen vermoedelijk denken, ben ik er zelf niet zo in geïnteresseerd, in die romantische liefde', zei Jane Campion bij die gelegenheid. 'Ik ben er wel overheen, denk ik. Oude schoenen zijn romantisch.' Intussen ging haar film over niets anders dan romantische liefde. Romantischer dan Bright Star kun je het nauwelijks krijgen. En dan niet de romantiek die we uit Hollywood kennen, maar romantiek die de Nieuw-Zeelandse filmmaakster zelf mede vormgaf in films als The Piano (1993) en The Portrait of a Lady (1996). Dat het daarover gaat en over niets anders, wordt al direct in de openingsscène duidelijk. Geen introductie van personages, geen achtergrond, geen geschiedenis: man en vrouw worden direct met elkaar samengebracht en de vonk springt over tussen de op dat moment 21-jarige dichter John Keats (1795-1821) en zijn buurmeisje Fanny Brawne. Maar het is de vonk niet gegeven in vrijheid op te bloeien tot een gelukkige liefde. De dichter is ziekelijk en wispelturig, zijn kompaan is jaloers, Fanny's moeder vindt Keats een onmogelijke (want straatarme) huwelijkskandidaat en, niet het onbelangrijkste, Fanny zelf is nogal eigengereid. Wat dan volgt is een klassiek drama, gedragen verbeeld en verwoord, met schaamteloze aan de natuur ontleende beeldclichés (vlinders, bloemen, sneeuw, regen). Maar dat alles is zo akelig goed en wonderschoon gedaan dat het geen moment stoort. Integendeel, Bright Star dompelt je twee uur lang onder in een andere wereld, zoals alleen de beste films dat kunnen.

One Fine Day
RTL 8, 20.30-22.40 uur

(Michael Hoffman, 1996) Aangenaam vrijdagavondvermaak met George Clooney, die door dit soort rollen telkens weer met Hollywoodlegende Cary Grant wordt vergeleken: dezelfde oogopslag, dezelfde combinatie van jongensachtigheid en charme. Het zit allemaal in de door Clooney gespeelde journalist, die vooral door te bekvechten met zijn nieuwe liefde flirt. Dat deze Jack Taylor tussen het werken en sjansen door ook nog tijd moet vinden voor zijn zoontje, maakt hem dan weer een kind van deze tijd. Architecte Melanie Parker (Michelle Pfeiffer) moet dezelfde balletjes in de lucht houden. Hun romantische komedie vol afstoten en aantrekken is licht verteerbaar en smaakvol, vooral ook doordat het tussen de acteurs vanaf de eerste scène klikt.

The Squid and the Whale
Fox, 22.55-00.20 uur

(Noah Baumbach, 2005) Sport en speelfilm, het blijft moeilijk. Wanneer acteurs in een scène een sport moeten beoefenen die ze slecht beheersen, krommen de tenen van de toeschouwer. Zo zou je bij het begin van The Squid and the Whale zomaar wegzappen (niet doen). Wat wordt daar, door het vierkoppige gezin van het intellectuele schrijversechtpaar Frank en Joan Berkman, onnozel getennist. Had regisseur-scenarist Baumbach er niet een potje croquet van kunnen maken? Toch zou het ongemak waarmee de kijker wordt opgezadeld, wel eens de bedoeling kunnen zijn. Want schuren blijft-ie, de verfilming door Baumbach van zijn eigen jeugd in Brooklyn, New York: je ziet het gezin uit elkaar vallen en je weet niet of je moet lachen of niet bij de droogkomische scènes. Al vraag je je dat ná de slechts 81 minuten die de film duurt beslist niet meer af. Daarvoor is het leed dat de egocentrische ouders hun twee zonen aandoen veel te groot. Bitter juweeltje.

Beeld Still uit The Squid and the Whale
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden