Review

Bright Eyes: frontman van niks, maar het viel alleszins mee

AMSTERDAM - Conor Oberst, frontman van Bright Eyes, werd eerder onthaald als de nieuwe Bob Dylan. De live optredens bleken echter matig. Maandag kon de band zich revancheren, in Paradiso.

Conor Oberst. © EPA.

Ten tijde van de meesterlijke Bright Eyes-albums Lifted (2002) en I'm Wide Awake, It's Morning (2005) zagen sommige Amerikanen een eigentijdse indie-Bob Dylan in Conor Oberst (1980), het jonge talent uit Nebraska dat achter de bandnaam schuilgaat.

Dat was veel te veel eer, alleen al vanwege de bleke optredens: wisselvallig, vaak rommelig en saai. De kleine Conor Oberst is een jongen met veel talent, maar bitter weinig charisma, zo bleek ook in 2007, in de Amsterdamse Melkweg, waar het amper van het podium kwam.

Frontman van niks
Scepsis was dus op zijn plaats bij Bright Eyes' terugkeer, maandag in Paradiso, ook al omdat het nieuwe album The People's Key tegenvalt, en dat waren we van Bright Eyes niet gewend: matige songs, veel lelijke toetsen. Op het podium barstte het er ook al van: keyboard links, dubbel keyboard rechts, keyboard naast Obersts zangmicrofoon. O jee.

De twee uren die volgden vielen echter alleszins mee. Oberst is nog altijd een frontman van niks, die tussen de liedjes door hooguit wat ongemakkelijk langs zijn microfoon neuzelt, maar het optreden was opvallend veel beter dan dat van 2007: beter ingepeelde band, beter gekozen repertoire en vooral meer bevlogenheid.

Laatste halte
De keyboards, hoe talrijk ook, domineerden het bandgeluid niet zo erg als te vrezen viel, zodat de songs van het bijna helemaal gespeelde The People's Key (Haile Selassie, het afsluitende One For Your, One For Me) organischer en minder gekunsteld klonken dan op plaat.

Toch moest het tegenwoordig zes koppen tellende Bright Eyes het vooral hebben van ouder werk, en dat besloeg gelukkig tweederde van het optreden: Poison Oak, Bowl of Oranges, het elf jaar oude The Calendar Hung Itself - zulke liedjes horen we Oberst toch het liefst zingen, zichzelf begeleidend op (bij voorkeur) akoestische gitaar.

Amsterdam was de laatste halte van de Europese tournee, vertelde Oberst. Misschien dat dat verklaarde waarom Bright Eyes zo veel beter op stoom leek dan in 2007. Voor 7 juli (Tivoli, Utrecht) biedt het geen enkele garantie, want als live-band is Bright Eyes zo onvoorspelbaar als het weer.

---
Bright Eyes. Paradiso, Amsterdam, 21 februari. Herhaling: Tivoli Oudegracht, Utrecht, 7 juli.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden