Bright Eyes' fragiele en folky popjuweeltjes

LCD Soundsystem: LCD Soundsystem. EMI...

Menno Pot

Bright Eyes: I'm Wide Awake, It's Morning. Saddle Creek/Munich.

Beoordeling: 9

Bright Eyes: Digital Ash In A Digital Urn. Saddle Creek/Munich.

Beoordeling: 8

De carrière van de in de desolate staat Nebraska opgegroeide singer/songwriter Conor Oberst, alias Bright Eyes, heeft in de VS een haast onwerkelijke vlucht genomen sinds het bewierookte album Lifted (2002). Hij voerde campagne voor de Democratische Partij, trad op in stadions en zat in grote Amerikaanse talkshows. Een bizarre situatie voor de wat schuwe twintiger, wiens fragiele, folky popjuweeltjes ongeschikt leken voor het grote publiek.

Zijn productiviteit heeft niet onder zijn overvolle agenda geleden: dit weekend brengt hij liefst twee platen tegelijk uit. De teller staat daarmee op zes Bright Eyes-albums in ongeveer zeven jaar. Oberst heeft er een handje van zijn publiek aan het begin van een album even op het verkeerde been te zetten. Zo ook nu: op het opvallend zwaar geproduceerde Digital Ash In A Digital Urn leunen de eerste songs op harde, al dan niet elektronische drumbeats. Pas later bereikt de poëtische pracht de oppervlakte die we kennen van Bright Eyes, hier meer dan ooit klinkend als een echte band.

Nog mooier is I'm Wide Awake, It's Morning, een album dat Lifted-fans meer zal aanspreken en de beste songs bevat die Oberst tot dusver opnam. In tien sprankelende en liefdevol gearrangeerde liedjes ontroert hij zoals ook Sufjan Stevens dat kan. Dat Emmylou Harris twee nummers naar hogere sferen zingt, waaronder het schitterende We Are Nowhere And It's Now, maakt de betovering compleet.

Dit tweeluik is een indrukwekkende prestatie van de jongeling, die steeds nadrukkelijker solliciteert naar een plaatsje in de galerij van grote Amerikaanse songschrijvers.

Outrageous Cherry: Our Love Will Change The World. Rainbow Quartz.

Het wordt tijd dat de Nederlandse liefhebbers van de betere sixties-gitaarpop eens kennis maken met Outrageous Cherry uit Detroit. De band maakte een paar albums voor het Poptones-label van Oasis-ontdekker Alan McGee voor ze verkasten naar het New Yorkse kwaliteitslabel Rainbow Quartz (o.a. Myracle Brah, Cotton Mather), waar nu Our Love Will Change The World uitkomt. Alwéér een bijzonder fraaie gitaarplaat van Outrageous Cherry. Tot erkenning in Europa heeft het tot dusver nauwelijks geleid.

Beat, psychedelische westcoastpop en, zoals je van een band uit Detroit mag verwachten, af en toe wat garagerock; het zit allemaal in de melodieuze liedjes van frontman Alan Smith, die invloeden verraden van groepen als Spirit, Strawberry Alarm Clock en Sagittarius, maar ook The Beatles ten tijde van Revolver.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden