Drama

Brick

Gevoel van ontheemding in fraai niemandsland

Brick is een misdaadfilm die speelt op een Amerikaanse middelbare school, maar de twee genres botsen zelden. Slechts heel af en toe is er een moment dat de tegengestelde achtergronden in scherp contrast komen te staan. Bijvoorbeeld als Brendan, de jongen die in de film eigenhandig probeert om een moord op te lossen, aan een klasgenoot vraagt of die de mobiele telefoon van zijn moeder kan pikken. Of wanneer de scholier die in een drugsbende infiltreert zich zorgen maakt omdat hij denkt in de problemen te komen bij zijn decaan.


Maar meestal blijken de verschillende achtergronden perfect samen te gaan, wat vooral te maken heeft met het fraaie niemandsland waar het low-budget debuut van Rian Johnson zich afspeelt.

In de stralende zon van Californië ontmoeten de personages elkaar op lege parkeerplaatsen, op een ongebruikt sportveld, langs een verlaten weg. De gebouwen zijn in het stadje vormgegeven in een onpersoonlijke stijl. Dat maakt het mogelijk er alles in te zien; een saaie woonwijk of een naargeestige spookstad.

Het gevoel van ontheemding wordt door Johnsons regie voortdurend versterkt; het camerawerk is afstandelijk en de acteurs nemen ondoordringbare poses aan.

Emoties toont Brendan niet wanneer hij het dode lichaam van een vroeger vriendinnetje ziet. Hij staart slechts naar het lijk, zoals hij ook verder in de film geen gevoelens toont. Als een privé-detective uit een film noir vertrekt hij geen spier wanneer hij wordt bedreigd door de dealers die hij verantwoordelijk houdt voor haar dood. Ook nadat hij herhaaldelijk in elkaar is geslagen, blijft hij spreken in hooghartige korte zinnen. Zijn tegenstanders zijn even cool; de verleidelijke femme fatale uit een van de chiquere delen van de stad en de drugshandelaar voor wie zij werkt, spreken even goed in oneliners.

Dat geeft hen een mooie uitstraling en Brick een strak ritme, dat tegelijk de kracht en de zwakte van de film is. Het feit dat de personages vooral lege marionetten zijn, wordt erdoor benadrukt, evenals de knappe constructie van het verhaal vol schijnbewegingen en dubbele bodems.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden