Breda als portaal naar de wereld

BredaPhoto, de vierde editie al weer, is prettig laagdrempelig en charmant onpretentieus. Maar het festival moet oppassen dat het niet verdrinkt in zijn eigen expansiedrift....

Breda Of Breda een gemiddelde Nederlandse provinciestad is? Ha, dat dacht je. Wie er de komende tijd een bezoek brengt, heeft kans om niet meer terug te keren. Breda is gedurende een paar weken een portaal naar allerlei verschillende gebieden. Een dagje Breda staat gelijk aan een dagje Azerbeidzjan plus Zuidoost-Turkije plus vijftien voormalige Sovjetrepublieken plus Oeganda – om slechts een paar van die gebieden te noemen. Ze zuigen je op en laten je niet meer los.

Welkom op de vierde editie van BredaPhoto, het festival voor internationale fotografie dat sinds 2003 elke twee (en één keer drie) jaar wordt georganiseerd.

Klein is het evenement al lang niet meer. De verschillende tentoonstellingslocaties liggen weliswaar dichter bij elkaar dan twee jaar geleden, maar de voormalige reistijd wordt naadloos gecompenseerd door de tijd die je nodig hebt om zoveel mogelijk te bekijken.

Alleen al in het Breda’s Museum (en daar direct omheen) zijn elf verschillende presentaties te zien. In het aangrenzende Chassépark worden meer dan twintig fotoseries getoond. En festivalpartner KOP organiseerde een tocht door de openbare ruimte van de stad, daarbij gebruik makend van Quick Response-codes. Kom je zo’n geheimzinnig zwart-wit geblokt icoontje tegen op een muur, dan moet je dat met je smartphone (en een gratis te downloaden programmaatje) scannen, waarna je de betreffende foto kunt ‘ophalen’ op internet.

Ambitie
De komende jaren wil BredaPhoto alleen maar groter worden. Vanaf het prille begin doen al veel Belgische fotografen mee, maar de ambitie van de organisatoren strekt zich ook uit naar het Duitse Ruhrgebied en zelfs een deel van Frankrijk. Met hun enthousiasme, bewonderenswaardig aangezien ze alles op vrijwillige basis doen, kun je als bezoeker alleen maar blij zijn.

Niet alleen krijg je de mogelijkheid om in een dag (en wie slim is boekt een weekend) grote overzichten te zien van bijvoorbeeld Magnumkanon Carl De Keyzer en de hier nog nauwelijks bekende Azerbeidzjaanse Rena Effendi. Ook kom je kleine presentaties van pas afgestudeerde fotografiestudenten tegen, aangezien het festival goede banden met diverse kunstacademies onderhoudt. Mede dankzij die koppeling is BredaPhoto prettig laagdrempelig en charmant onpretentieus.

Alleen aan het thema heeft het festival zich dit jaar enigszins vertild. TILT, consequent met vier hoofdletters, gaat over de ‘chaos en verwarring’ van de 21ste eeuw, en behelst daarmee zo ongeveer alles waarmee de moderne mens wordt overspoeld, inclusief de manier waarop hij vervolgens met de verschillende crises omgaat én de wijze waarop de fotograaf dat alles registreert.

Economische rampspoed wordt fluks afgewisseld met die van ecologische aard, waarbij TILT gelukkig niet ten onder gaat aan pessimisme en cynisme. Niettemin staat de bezoeker het ene moment met zijn voeten in de blubber van New Orleans na de orkaan Katrina (door Robert Polidori), en het volgende in een bos bij Brugge waar actievoerders jarenlang (tevergeefs) protesteerden tegen kap.

Bovendien werden hier en daar verwarrende keuzes gemaakt. Wat doet bijvoorbeeld het werk van Irene Cécile op deze tentoonstelling? Lichtvoetig en grappig zijn haar foto’s, waarin ze op zoek gaat naar alledaagse surrealistische toevalligheden, daar niet van – maar of je daarin een op hol geslagen wereld, dan wel het dealen daarmee, kunt terugvinden? Nou nee.

Vertroebeld
En zo is er nog wel meer werk waarvan je je kunt afvragen of het niet gewoon achterwege had kunnen worden gelaten, omdat het thema erdoor wordt vertroebeld. Zeker wanneer BredaPhoto groter wil worden, is het belangrijk om te voorkomen dat het een veelkoppig monster wordt en verdrinkt in zijn eigen expansiedrift. Wie zich niettemin voor even wil verliezen in de buitenaardse ijsrivieren van Groenland door fotograaf Olaf Otto Becker, of wil kennismaken met het uiterst sympathieke werk van Yann Gross over skateboardende jongeren in Kampala – die is in Breda aan precies het juiste adres. Die zal zien dat er een hoop moois te ontdekken valt op dit enigszins op tilt geslagen festival.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.