KunstBreathing Mountains

Breathing Mountains is een alledaagse en sprookjesachtige zoektocht naar rust en stilte

Overwerkte westerse vrouw trekt de bergen in om dichter bij zichzelf te komen: Antoinette Nausikaä’s laatste project klinkt clichématig, maar is dat allerminst. Kijk maar naar het resultaat.

 Antoinette Nausikaä: Blue Taishan (2018). Beeld Antoinette Nausikaä
Antoinette Nausikaä: Blue Taishan (2018).Beeld Antoinette Nausikaä

Ze bevolken de vensterbank van galerie Caroline O’Breen in Amsterdam: een aantal porseleinen poppetjes in verschillende houdingen en gemoedstoestanden. Ze zitten, liggen, knielen, bidden, dromen, huilen. Een van hen heeft een gapend gat op de plaats van haar hart. Dat al deze poppetjes Antoinette Nausikaä zelf voorstellen, gaat wellicht wat ver. Maar het moge duidelijk zijn dat het steeds terugkerende figuurtje met de spatelachtige ledematen, of het nu is gemaakt van porselein, van bruine klei of snelle pennestreken, een belangrijke rol speelde in de vijf jaar die de kunstenaar doorbracht op en rond acht bergen in Europa en Azië.

Breathing Mountains heet Nausikaä’s nieuwste project, dat naast de vensterbankpoppetjes voor het leeuwendeel uit foto’s bestaat, samengebracht in een tentoonstelling en een nieuw boek. Maar voordat dit alles ontstond, voordat Nausikaä dacht: hier moet ik iets mee, was er slechts een intentie. Eerder dan het verlangen om kunst te maken, ligt aan Breathing Mountains het verlangen naar rust en stilte ten grondslag. Pas later, toen bleek dat die vertraging evengoed in de drukte van de stad was te vinden en dat bergen zich ook konden manifesteren in daken van huizen of achtergelaten bouwmaterialen op de stoep, begonnen zich de contouren van nieuw werk af te tekenen.

Deze summiere beschrijving dreigt een clichébeeld op te roepen. Overwerkte westerse vrouw zoekt heil bij oosterse natuur om dichter bij zichzelf te komen en maakt daar een mooi verslag van. Zoiets. Maar het fotografische resultaat van Nausikaä’s zoektocht is verre van clichématig. Het is prachtig: alledaags en sprookjesachtig tegelijk. Op de achtergrond van een van haar magnifieke, verstilde berggezichten sluimert een slapende stad in een zee van lichtjes. Voor de kunstenaar niet langer een schrikbeeld. Zelf liet ze ook sporen achter in het landschap, gezichtjes, poppetjes. Ze sloot vrede met de alomtegenwoordige menselijke aanwezigheid en boog die in haar voordeel. Als dat niet heilzaam is.

Antoinette Nausikaä: Breathing Mountains. T/m 25/11 in galerie Caroline O’Breen, Amsterdam. Publicatie € 28.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden