Brandpunt 2.0 staat met de poten in de modder

Vanaf september keert Brandpunt terug op televisie. ‘We generen ons niet voor mode of sport.’..

Brandpunt ‘2.0’ wordt helemaal geen actualiteitenrubriek, zegt Fons de Poel. ‘Niet in de klassieke zin. We willen niet meedeinen op de golfjes van de waan van de dag.’

De Poel begon in 1982 als verslaggever bij Brandpunt en werd er in 1993 eindredacteur. Hij wordt, naast Aart Zeeman, Wouter Kurpershoek en Sven Kockelmann, en van de anchors van het nieuwe Brandpunt, dat vanaf 12 september terug is bij de KRO.

Het programma, elke zondagavond om kwart over tien, behandelt in driekwartier drie onderwerpen. De nadruk ligt op ‘snelle’ onderzoeksjournalistiek. ‘Wij hebben vier researchers in dienst, maar we schaatsen op de kortere baan dan een onderzoeksprogramma als Reporter’, zegt De Poel. ‘Onze redacteuren duken niet vijf maanden in één dossier.’

De Poel was in 1996 ook een van de initiatiefnemers van Netwerk, het actualiteitenprogramma dat nu moet verdwijnen, ten gunste van nieuwkomers als Uitgesproken, Brandpunt en Altijd Wat.

‘Het was heel logisch dat Netwerk werd opgericht, en de eerste vijf jaar liep het heel goed. Daarna is de klad er een beetje in gekomen. Als één programma door drie omroepen wordt gemaakt, zoals Netwerk, loop je het risico dat geen enkele omroep zich er mee verbonden voelt. Omroeppolitieke beweegredenen werden belangrijker dan de inhoud. Dat is jammer.’

De huidige televisierubrieken laten meer kansen liggen, vindt De Poel. ‘De Nederlandse televisie is, in z’n algemeenheid, de belangstelling voor wat er in het buitenland gebeurt een beetje verloren. Het is laagdrempelig en navelstaarderig geworden. Het is altijd des Brandpunts geweest om de wereld over te reizen. Dat willen we nu weer gaan doen.’

Brandpunt heeft geen studio. De anchors presenteren op locatie, ‘met hun poten in de modder’, zegt eindredacteur Bas van der Ham. ‘Een klassieke vorm, die nu niet meer bestaat op televisie. De presentatoren zijn ter plekke en tonen betrokkenheid. Verder zijn er geen regels.’ De Poel: ‘De presentatoren zijn geestelijk vader van de reportage. We kunnen niet volstaan met een standuppertje.’

Volgens Van der Ham zal Brandpunt zich ook onderscheiden door de onderwerpen die het juist níet behandelt. ‘Neem de vliegtuigramp in Libië. Als alle korreltjes al belicht zijn, wat kunnen wij daar dan op zondag nog aan toevoegen?’

Van der Ham zegt dat er ‘zeer bewust’ voor de naam is gekozen. ‘Het is een sterk merk.’ Ook de oude tune keert terug, maar wel in een modernere versie. En aan het eind van het programma zal een van de presentatoren waarschijnlijk dat bekende zinnetje uitspreken: ‘Dit was Brandpunt, goedenavond’.

Hoewel het ‘oude’ Brandpunt uitgezonden van 1959 tot 1996, vaak wordt opgehemeld, heeft het programma ook ‘schrale jaren’ gehad, volgens De Poel. ‘In de jaren zestig was het de eerste rubriek waarin een minister niet met excellentie werd aangesproken, maar waarin gewoon werd gevraagd: hoe zit het nou? Dat was toen buitengewoon vlerkerig. Nu zal dat wat moeilijker worden. We blijven zeer kritisch op de macht, maar we generen ons ook niet voor onderwerpen als mode of sport.’

De Poel benadrukt herhaaldelijk dat hij ‘niet hoog van de toren wil blazen’. Brandpunt mag dan wel een legendarische naam zijn, Brandpunt 2.0 moet zich eerst maar eens bewijzen. ‘We beschikken over ervaren anchors, maar het is een nieuw programma met een nieuwe redactie. Hoe goed het wordt, zien we wel. Zonder risico is het ook allemaal maar niks.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden