Review

Boy 7 is net niet zo sterk als hij had kunnen zijn

Decor en vloeiend camerawerk houden Boy 7 in stijl van dystopieblockbusters als The Hunger Games en Divergent. Al raakt het script door de lange flashbacks uit balans en is het hier en daar erg voorspelbaar.

Beeld Filmstill uit 'Boy 7'

Altijd leuk: een film die zich in de toekomst afspeelt, maar lonkt naar een afgebrokkeld verleden. In Boy 7 beweegt de door geheugenverlies geplaagde Sam (Matthijs van de Sande Bakhuyzen) zich door een politiestaat waar privacy volledig ondergeschikt is geraakt aan staatsveiligheid. Wie zich gedraagt, hoeft in deze door propaganda, beeldschermen, reclame én trendy restaurants overspoelde wereld nergens last van te hebben.

Afgeragde wereld

Maar Sam, gesteund door lotgenote Lara (Ella-June Henrard), heeft de politie achter zich aan; lezend in een door hemzelf volgeschreven notitieboekje probeert hij te ontdekken waarom. Zo ontdekt hij dat hij als quasigeradicaliseerde hacker naar een heropvoedingsinstituut is gebracht, waar de pupillen door de leiders (Renée Soutendijk, Halina Reijn en Tygo Gernandt) tot de staat gehoorzamende 'Masters' worden gekneed.

Vanuit dat perspectief oogt de wereld van Boy 7 meteen een stuk afgeragder, met zijn viezige straten, akelige gebouwen in communistische stijl en het leegstaande kantoorcomplex waar Sam een lesje abseilen krijgt. De toekomst in een smoezelig Oostblokjasje, met dank aan de uitstekend gekozen Hongaarse locaties waar deze bewerking van Mirjam Mous' succesvolle adolescenten-sf-roman werd opgenomen.

Vloeiend camerawerk

Vooral dankzij dat decor en het vloeiende camerawerk van Jasper Wolf houdt regisseur Lourens Blok zijn antwoord op dystopieblockbusters als The Hunger Games en Divergent geheel in de stijl van het genre, zonder te pretenderen dat hij over een Hollywoodbudget beschikt. Wat simpele accenten, sloten met vingerafdrukherkenning, kranten met bewegende plaatjes volstaan om het geheel een sf-glans te geven. Van de Sande Backhuyzen is intussen met zijn getergde, introverte en toch ook jeugdige verschijning de degelijke, Jason Bourne-achtige held.

Alleen jammer van het script, dat door ellenlange flashbacks uit evenwicht raakt en de plot vaak voortstuwt met voorspelbare of ongeloofwaardige verwikkelingen. Heel raar, hoe Sam en zijn kompaan Louis (Yannick Jozefzoon) op het instituut hun ontsnappingsplannen kunnen beramen, zonder dat ze door beveiligingscamera's worden gesnapt. Zulke ongerijmdheden en de te gehaaste finale maken dat Boy 7 net niet zo sterk wordt als hij had kunnen zijn.

Boy 7. Regie: Lourens Blok. 92 minuten, in 53 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden