Column

Bowie was een oud, maar heel sexy opaatje

Op mijn bank zit een man die zwelgt. Het is trouwens mijn eigen man, en hij zit te zwelgen in verdriet. Omdat zijn jeugdliefde is doodgegaan.

Aaf Brandt Corstius
David Bowie in 1987. Beeld AFP
David Bowie in 1987.Beeld AFP

Op het moment dat u dit leest zit hij daar waarschijnlijk nog steeds. Rond een uur of negen 's ochtends zet hij een plaat van David Bowie op, en als die plaat is afgelopen, zet hij de volgende op, en als die plaat is afgelopen de volgende. Ik geloof dat hij ook wel een beetje vergeet te douchen.

'Papa zit de hele dag Dave Bowie te luisteren omdat Dave Bowie dood is. Maar Dave was eigenlijk al een heel oud opaatje', aldus de samenvatting van onze zoon.

Een heel oud opaatje, maar ja. Wel een sexy opaatje. Dat vond mijn vriend ook toen hij als tiener verliefd was op David Bowie. Normaal ben je natuurlijk krankzinnig jaloers op iedereen op wie je geliefde in het verleden een half oogje heeft laten vallen - of is dat alleen mijn eigen slechte eigenschap? - maar van David Bowie kan ik het hebben. Ik was zelf meer met Prince aan het dwepen in die tijd en ik kende Bowie vroeger eigenlijk alleen van Dancing in the Street met Mick Jagger (twee sexy opaatjes) en zijn rol in de jarentachtigfilm Labyrinth als (sexy) trollenkoning. Ik kan me goed voorstellen dat je als tienerjongen een gigantische crush op die man had.

Maar goed, dat zitten op die bank dus. De afgelopen dagen zijn voor mij een gigantisch college in het werk van David Bowie, wat prima is, maar het probleem is dat ik er niet doorheen mag praten. Ik mag er geloof ik het liefst ook helemaal niet bij zijn, want zwelgen is per definitie een activiteit die je in afzondering moet doen, zodat je het zelfmedelijden kunt voelen dat je dit allemaal helemaal alleen moet doorstaan.

David Bowie in '87. Beeld AFP
David Bowie in '87.Beeld AFP

'Hij had dus aan bijna niemand verteld dat-ie ziek was', zegt mijn vriend als we even een gesprekje kunnen voeren. 'Ja, aan Ivo van Hove. Maar die had het niet eens aan zijn eigen man doorverteld.'

Het lijkt alsof hij zo voor zichzelf goedpraat dat Bowie hem er niet even over had gebeld. 'Een paar dagen voor zijn dood twitterde hij nog!', zegt mijn vriend ontsteld.

'Ja', zeg ik, 'maar sterren twitteren toch nooit zelf.'

'Nee. Maar tóch.'

null Beeld AFP
Beeld AFP

Goed nieuws voor mijn vriend is dat ik keelpijn kreeg, ongeveer tegelijk met het nieuws over de dood van Bowie. Nu kan hij steeds zeggen: 'Zeg maar even een paar uur niks. Spaar je stem.' En dan klinkt die stem weer door ons hele huis. De buren krijgen ook college.

Als dit nog twee dagen zo doorgaat, ga ik alsnog jaloers worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden