Reportage

Boulevard: sommige stukken komen binnen als een mokerslag

Donderdag opende de 30ste editie van Theaterfestival Boulevard in Den Bosch. Jonge makers treden op naast grote namen. Opvallend veel voorstellingen gaan over opbouw en afbraak, over verlies. Soms komt dat binnen als een mokerslag, zoals de show LOS van Lucas de Man.

Theaterstudenten van het Koning Willem 1 Collega op Theaterfestival Boulevard in Den Bosch Beeld null
Theaterstudenten van het Koning Willem 1 Collega op Theaterfestival Boulevard in Den Bosch

Alles kan kapot. Van die gevleugelde uitspraak weet de jonge cabaretière Kirsten van Teijn (geboren: Heiloo) een hilarisch zomerhitje te smeden. Het lied vormt de ludieke uitsmijter van een krachtig half uur uit haar eerste soloprogramma Heilloos. Van Teijns optreden is de ideale tentjesvoorstelling voor Theaterfestival Boulevard: grappig, pakkend, professioneel en in luchtige interactie met het festivalpubliek. Ook Sanne Berger en Elske Helmich gekken snedig met hun toeschouwers in hun Cursus omgaan met vrouwen. Het kwartiertje is kort en smaakt naar meer, want lef hebben ze, deze jonge Bossche performers. De tentjesvoorstellingen vormen de snelle hap van Theaterfestival Boulevard, dat donderdag zijn dertigste editie opende. Het hoofdprogramma bestaat uit grote voorstellingen zoals Van den Vos van FC Bergman, LOS van Het Zuidelijk Toneel/Stichting Nieuwe Helden en The House van Wunderbaum & Veenfabriek. En dan is er nog het onbekende avontuur van BLVRD Fabrikaat, waar jonge makers zich in de kijker mogen spelen. Met een eigen festivalterreintje rond de Verkadefabriek en de aanpalige mengvoederfabriek De Heus. Dat is nog even wennen: twee 'kamers', op een kwartier afstand van elkaar, als kloppend hart van een festival. Het voelt nu nog even gespleten.

Toch zou 'alles kan kapot' een overkoepelend thema van de optredens van afgelopen dagen kunnen zijn. Opvallend veel voorstellingen gaan over opbouw en afbraak, over verlies, niet in de laatste plaats op relationeel vlak. Jeroen Konings (BLVRD Fabrikaat) probeert het in Dagen: een zelf geschreven en gespeelde monoloog in sterke analogie met het scheppingsverhaal. Zijn creatie is een werkplaats vol ingenieuze trekinstallaties - een wereld die afbrokkelt door de komst van een vrouw. Hoe inventief het gruizige decor ook, de magere tekstbehandeling zit zijn optreden danig in de weg. De Vlaamse Charlotte Caeckaert (Fabrikaat/Cement) weet haar geestdriftige zinnen over Jeanne d'Arc in Demarrage juist krachtig over te brengen. Ook al herhaalt de inhoud zich, we laten ons graag door haar aansporen om op roestige rossen 'tegen de verstramming' ten strijde te trekken, met idyllisch uitzicht op de Dieze.

Lucas de Man Beeld null
Lucas de Man

Indringend
Zwaar maar indringend is LOS van theatermaker Lucas de Man. Met twee acteurs interviewde hij familie (zijn moeder), vrienden en (ervarings)deskundigen over de impact van het verlies van een dierbare. De curieuze opbouw van LOS begint met wat ongemakkelijke interactie met toeschouwers en een korte reeks portretten van geïnterviewden. Maar wanneer Hanneke Last en Tijs Huys in de huid van Emma en Oscar kruipen, komen hun verhalen als vertraagde mokerslag binnen. Tekenend is het lange lint van een cassettebandje (één uit de verzameling van 134.327 exemplaren) dat aan het slot kapot wordt getrokken: alles kan kapot.

Minder geslaagd is The House van Wunderbaum & Veenfabriek. Op papier klinkt het idee geëngageerd: twee krachtige, muzikale actrices (Marleen Scholten en Lizzy Timmers) doen zingend en performend verslag van hun roadtrip door Europa. Met een wit rechthoekig huis (architectenbureau ZUS) achter hun trekhaak verzamelden ze bijdragen van diverse kunstenaars: popzangers, rappers, tieners, schrijvers. Dat presenteren ze in futuristische stoeipakjes als elektronisch popconcert met videomuur. Het wordt het allemaal net niet, geen dansshow, geen poetryslam, geen roadmovie, geen politiek pamflet over mobiele en maatschappelijke architectuur en ook niets daar tussenin. Het sterkst zijn de surrealistisch bewerkte filmbeelden (Willem Weemhoff), Scholtens diepe basstem en het swingende openingsnummer Lizzy and Lena van Benjamin Verdonck (tekst) en Bo Koek (muziek): 'You can leave the light on. Soon there'll be hammers or snails.' Oftewel: geniet nu, want alles kan kapot.

Theaterfestival Boulevard: t/m 17/8 op diverse locaties in Den Bosch

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden