Borsato bewandelt de overtreffende trap

Lange tijd kreeg je De Kuip of de Arena als popmuzikant alleen vol als je Springsteen, Jagger, Turner of Jackson heette....

Menno Pot

Froger trok eind mei vier volle Arena's, wetend dat zijn record er tien dagen later alweer aan zou gaan, dankzij - wie anders? - de man van wie misschien nog net niet iedereen houdt, maar aan wie in elk geval niemand een hekel heeft: Marco Borsato. Zes volle Kuipen. Geen buitenlandse topper presteerde zoiets. Gisteravond startte de reeks, een avond voor abonnees van een telecombedrijf niet meegerekend.

Tien jaar geleden is het dat hij (na drie albums in het Italiaans) overstapte op het Nederlands en doorbrak met Dromen Zijn Bedrog. Dat hij in 2004 zes maal vanuit een enorme schotelantenne zou worden gelanceerd, op zijn eigen megapodium in De Kuip - ja, daar had hij destijds inderdaad alleen maar van kunnen dromen.

Marco Borsato houdt van groot: grote muziek, groot drama en grote podiumproductie. De overtreffende trap is altijd zijn ambitie geweest. Hij bewandelde hem gisteravond in De Kuip. Megalomaan? Ja, natuurlijk, maar je kunt dat wat prekerige woord domweg niet uit je mond krijgen als je op een deinende weide vol dolenthousiast meezingende fans naar Marco Borsato staat te kijken. De teksten die mannen als Han Kooreneef voor hem schrijven vliegen soms gierend uit de bocht, verrassen zal hij je nooit en muzikale grenzen verleggen zal hij al helemaal nooit doen, maar voor zijn enthousiasme, zijn vakmanschap, zijn innemende presentatie, zijn krachtige stem en zijn enorme professionalisme kun je alleen grote bewondering hebben.

Waar Froger en Hazes zich in de categorie volksmuziek of 'heren vocaal' bevinden, maakt Borsato werkelijk popmuziek. Het maakt hem de enige popartiest in Nederland die taferelen teweeg kan brengen zoals die in De Kuip te zien waren: stelletjes die al zoenend en knuffelend de teksten van de ballads in elkaars oor prevelen, groepen vriendinnen die uitzinnig dansend elk nummer meegillen, heren op leeftijd die met een verbeten grimas, vanuit hun tenen Ik Leef Niet Meer Door Jou meezingen. Tijdens De Waarheid, niet eens een typische meezinger, deed Borsato er maar helemaal het zwijgen toe: dat nummer zong het publiek, als één man en met werkelijk daverend volume.

Welbeschouwd had Marco Borsato de gastrollen van artiesten als Do en rapper Ali B helemaal niet nodig. Ze onderbraken alleen maar de sfeer van adoratie voor de man uit Alkmaar, die zich vermoedelijk nog nooit zo'n ster heeft gevoeld als gisteren, in een indrukwekkend, industrieel decor van tandwielen en ijzeren platen, waarin op twee immense schermen de filmpjes werden vertoond die horen bij de nummers van Zien, het jongste, dat alleen op dvd verscheen.

Zijn doelgroep is Nederland. Woonerf- en rijtjeshuizenpop maakt hij, maar zo consistent van kwaliteit, en uitgevoerd met zo'n overgave en vakmanschap, dat de conclusie nu echt onontkoombaar: Marco Borsato is de grootste popster die Nederland ooit had. Wie dit in zo'n klein taalgebied voor elkaar krijgt, is een gigant. Punt uit.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden