‘Borderline’ laat niet bepaald grensgevallen van kunst zien

Stadsgalerij Heerlen..

Xandra de Jongh

De Stadsgalerij Heerlen bestaat twintig jaar. Een mooie gelegenheid dus voor het museum om uit te pakken met een grootse collectietentoonstelling, die twee decennia verzamelen markeert.

Maar de STDSGLR, zoals de galerij zichzelf graag noemt, ziet dat anders. In de tentoonstelling Borderline zijn pakweg vijftien werken samengebracht. Borderline concentreert zich op de vraag waar de grens van schilderkunst ligt. Kortom: wat is de definitie van een schilderij?

Maar een filosofische discussie blijkt niet aan de orde. De vraagstelling richt zich puur op materiaal; Borderline wil aantonen dat het in schilderkunst heus niet alleen om een plat doek met verf draait. Bij zo’n open deur valt slechts een obligate bewijsvoering te verwachten.

En dus werken de opgenomen kunstenaars met naald en draad (Berend Strik), tape en plakplastic (Thomas Raat), of met vogelzaad (Rik Meijers). Een enorm object van Klaas Kloosterboer bestaat weliswaar uit verf op linnen, maar is weer niet plat.

Afgezien van hun louter illustratieve functie in de tentoonstelling zijn de werken niet bepaald grensgevallen. Het was een beter idee geweest als het museum een doorsnee beeld had gegeven van zijn collectie. Op die manier had het publiek ook kunnen genieten van kunstenaars als Carla Klein, Robert Zandvliet en Marlene Dumas.

Met Borderline heeft het twintigjarige jubileum van de Stadsgalerij Heerlen nu letterlijk en figuurlijk weinig om het lijf.

Xandra de Jongh

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden