Boos op papier

Ilja Leonard Pfeijffer (ILP) leidt een gemankeerd literair leven, want hij is geen Dichter des Vaderlands. Driek van Wissen, een aardige baardige strikdragende woordspelende taalbakkende en ook wel guitige Groninger, won, en hij niet....

John Schoorl

Van Wissen spoort nu dichtend door het Vaderland, om op geheel eigen wijze, de huisvrouwenvereniging te H. vermaken, de feestavond van de politie in A. op te leuken of de verjaardag van de bekende middenstander in P. te versieren.

Ha daar is Driek, die kennen we. Met Driek kun je lachen. Driekie! Boekie! Dichtertje! Driek is van ons allemaal.

ILP is van zichzelf, en daar heeft hij helemaal gelijk in, want zonder jezelf ben je niks. Voor hem geen koortsig georakel op de platte kar of in sierletters geschreven poëzie op Delftsblauwe tegels. ILP houdt niet van woonkernen, bedrijfsterreinen, ballenbaden of slecht verlichte polderdijken.

ILP houdt in wezen het meest van zichzelf. Hij zei het zelf: 'Gebrek aan zelfvertrouwen is een karakterfout die ik niet ken'. ILP komt niet zoals Driek al woordenstrooiend binnen, hij staat er meestal al, veelal duidelijk zichtbaar.

Voor wie overigens niet precies weet wie hij is: ILP is dus ook dichter, alleen niet officieel aangesteld door het Vaderland, en ergens was nog te lezen dat hij ook polemieken voert. Dat betekent heel boos worden op papier, met als doel iemand te vernederen, te kleineren en zo'n mens een voor eeuwig geknakt zelfvertrouwen te bezorgen.

Hij deed bijvoorbeeld naar tegen Rutger Kopland, een veelgelezen dichter. Er zijn talloze mensen die bij elk bezoek aan de groenteboer aan Koplands gedicht Jonge Sla denken. Aan ILP denkt niemand bij de groenteafdeling, voorzover bekend ook niet bij een bos wortelen, met ruim bedeeld loof.

Driek van Wissen is geen dichtersvriend van ILP. Zoals hij Kopland literair wilde onthoofden, zo wilde hij Van Wissen voor eeuwig vervagen. 'Driek van Wissen is een knutselgrage rijmelaar die kan dichten zonder zijn hempje op te lichten, een middelmatige representant van een muf verleden waar slechts gapen heerst, een versvoetenpunniker van de hobbyclub in de meest belegen gedaante.'

ILP is bezeten van Lucebert, en in de Nederlandse poeziëbijbel van Gerrit Komrij, waarin hij met acht gedichten (Driek: drie!) is vertegenwoordigd, dicht hij: 'stroomuïn stromenen lossube vrijd.' Woordklankenbrij, niet strevend naar herkenbaarheid, dat is zijn ware, en mokkend neemt hij vormvaste poëzie, zoals Drieks sonnetten, rondelen, ollekebollekes en limericken af.

In 2000, toen Gerrit Komrij als eerste Dichter des Vaderlands werd gekozen, verloor hij. En toen Simon Vinkenoog in 2004 tot interim werd benoemd, zat ILP er ook naast. Op de eindlijst van 2005 die Van Wissen na een strakke campagne met 1736 stemmen aanvoerde, werd hij derde met 377 stemmen.

Joost Zwagerman, die als vijfde eindigde en Drieks literaire capriolen omschreef als 'rijmelarij', feliciteerde hem, en zelfs van harte. ILP zette zijn bril goed op de neus en sprak van 'een zwarte dag voor de democratie'. Reactie Van Wissen: 'Hij is geen goede verliezer, denk ik.'

John Schoorl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden