Bonusmoeders willen te graag

Een groot verschil tussen de stiefmoeder van vroeger en die van nu, schrijft Christien Brinkgreve in de inleiding van De bonusmoeder – Ontroerende en humoristische ervaringen van stiefmoeders, is het simpele feit dat die van vroeger bijna altijd in de voetsporen trad van een overleden moeder en echtgenote....

‘Grote verwachtingen, en de daaropvolgende machteloosheid, frustratie en woede: het zijn de catchwords in de serie stiefouderverhalen in dit boek’, aldus Brinkgreve. Maar het goede nieuws is dat stiefmoeder tegenwoordig boos mág zijn. Niet boosaardig, zoals die van Assepoester, maar openlijk ongelukkig; gefrustreerd – omdat ze het ondanks alle inspanningen maar niet redt om het leuk te hebben met die man en die kinderen.

Stiefmoeders willen te graag, is een stelling die je in deze bundel tegenkomt. Juist de enorme inzet waarmee stiefmoeders hun patchworkgezin tot een geslaagde exercitie willen maken, werkt vaak averechts. Kalm aan, is het devies. Stiefmoeders- en -vaders en -kinderen moeten de tijd krijgen en nemen om aan elkaar te wennen. Dat dit op den duur, met een beetje geven en nemen, en slikken en inschikken op zijn tijd, tot innige banden kan leiden, blijkt wel uit de bijdragen van ervaringsdeskundigen. Voor bijna niemand ging het zonder slag of stoot, maar uiteindelijk zijn ze tevreden over zichzelf als invalmoeder, reservemoeder of bonusmoeder.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden