Body Building stelt een ongelooflijke gevoeligheid tentoon

Wat een gevoeligheid stellen de mannen van Galerie Dürst Britt & Mayhew tentoon. Een bespiegeling over hoe de buitengrens van het lichaam kan verdwijnen bijvoorbeeld.

Alexandre Lavet

Hebben de mannen de schrik te pakken? De luidruchtigste, meest uitgesproken kunstenaars van vandaag zijn vrouwen. Mannen - generaliseer even mee - houden zich gedeisd en zijn niet (meer) van de grote uitspraken of de rauwe beelden.

Galerie Dürst Britt & Mayhew in Den Haag heeft vijf mannen bij elkaar gezet in een verstilde expositie met semi-abstracte werken. Het lichaam in/en de ruimte is het onderwerp, niet iets waarmee je over #MeToo kunt struikelen. De titel Body Building is daarbij te stoer gekozen, want wát een gevoeligheid ligt en staat er hier.

Body Building.
Galerie Dürst Britt & Mayhew, Den Haag, t/m 14/4.

Krimpen

Uit wigvormige stukken hout in elkaar gestoken wandwerken van Joseph Montgomery: strak en toch grillig, je voelt het klemmen. Jonas Wijtenburg, van wie enorm brutale, gereedschapachtige beelden bekend zijn, maakt nu werken aan de wand waarin steeds een gezicht op een schilderij wordt verstopt achter een constructie van hout, verlegen dan wel de mond gesnoerd.

Kunstenaar Maarten Overdijk, in de galerie aanwezig met vloerobjecten van keramiek, beton en was, schreef een mooi essay bij de expositie over de vloeibare buitengrens van het lichaam. In de nabijheid van grote dingen 'krimp je', in een bos of in een oceaan kun je het gevoel hebben uit te dijen. En het summum van dit verschijnsel ligt in de slaap en de droom. Ah, laat nu het allerfijnste werk een beetje fijn onhandig in de weg staan: een kleine slaapcabine-met-leesvoorraad van Alexandre Lavet, geheten I would prefer not to.

Ik voelde de buitengrens van mijn lichaam oplossen, zo hard trok dat bed en zo graag wilde ik weer verdwijnen in de daar klaarliggende roman over de grootste der luiaards (van de Russische schrijver Gontsjarov). Waarin je in de eerste zin al úít de Gorokhovaiastraat, dóór het huizenblok en ín het appartement wordt gesleurd, tot op de sofa van de aartsluie Oblomov. Kom Morpheus, neem me in je armen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.