AlbumrecensieLuigi Boccherini: Une nuit à Madrid

Boccherini’s fandango kan elk moment twee kanten op: de levensgenietende of de weemoedige ★★★☆☆

De Italiaanse componist Luigi Boccherini (1743-1805) mocht dan carrière maken in en om Madrid, voor Spaanse dorpsgitaristen was hij allergisch. Ze lieten zijn oren ‘bloeden’ met geluid dat hij vergeleek met ‘een hikaanval of de doodsreutel van een boef’. Verwacht dus geen rauwe flamenco-roffels in zijn kamermuziek. Verwacht wel klanken die het oor op een wonderbaarlijke manier kluisteren.

Boccherini’s kunst lijkt op een gesprek met vrienden bij een goed glas wijn dat elk moment twee kanten op kan. Ofwel de levensgenietende, ofwel de weemoedige. Uitgesproken menselijk dus, wat misschien de grap van een 18de-eeuwer verklaart: ‘Mocht God muziek willen horen, dan laat hij Boccherini spelen.’

We kunnen Hem het Franse ensemble Les Ombres aanbevelen. Bijvoorbeeld in de beroemde Fandango voor stijkkwartet en gitaar. Typisch Boccherini: hij houdt zijn gezicht in de plooi bij deze volksdans. Maar kijk eens naar zijn fonkelogen en de spiertrekkinkjes rond zijn mond.

Les Ombres

Luigi Boccherini: Une nuit à Madrid

★★★☆☆

Klassiek

Mirare

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden